DALGA SESLERİ

BİR BİLİM ADAMININ SERÜVENİ/PROF.DR.CELAL ŞENGÖR

2011-04-27T19:50:00.000+03:00

Prof.Dr.Celal Şengör'ün Sefa Kaplan ile yaptığı söyleşiden oluşan bir kitap.Cesaretli, düşündüğünü hemen söyleyebilen, başarılı, donanımlı, okumayı seven,gayretli, hırslı,askerlerle ilişkisi gayet iyi olan,12 Eylül darbesini destekleyen,eğer bir insan üretmiyorsa,düşünmüyorsa bence gözümde hayvandan bir farkı yoktur diyebilen,doğuştan zengin, arazi çalışmalarına jaguarla giden, hiç para kazanma kaygısı gütmeyen,Tibet-Çin, vb, ülkelere arazi çalışması yapmak için otel,uçak parası gibi kaygıları gütmeden gidebilen ve bunun içinde kendi branşında buralara gidemeyen öğretim üyelerini küçümseyen,papyonlu aristokrat bir beyaz türkü anlatan kitap.

Prof.Dr.Celal Şengör'ün sizi sevmesi ya da kabullenmesi için: birden fazla yabancı dil bilmeniz, çok asil bir aileden gelmeniz, zengin olmanız, iyi bir üniversite bitirmeniz bu İTÜ olabilir, yurtdışına çıkmış olmanız, türkü dinlememeniz, opera ya da klasik müzikten anlamanız gerekiyor.İşte o zaman sevilebilirsiniz o zaman.

KÜRK MANTOLU MADONNA/SEBAHATTİN ALİ

2011-04-23T16:52:00.000+03:00

Tutkulu aşkın inanılmaz örneği olan bu roman ben de ihtirası ve önyargıyla hareket etmenin insanı bitirdiğini öğretti.Kendi kendime hep sordum Sabahattin Ali ölmeseydi ya da öldürülmeseydi bu enfes romanın üzerinde birşeyler daha yazabilir miydi diye?Felsefe, psikoloji ağırlıklı derinliği olan bir roman.Bu romanla birlikte yazara aşık oldum diyebilirim.

'şimdi aramızda noksan olan şeyin ne olduğunu biliyorum. bu eksik sana değil, bana ait... bende inanmak noksanmış... beni bu kadar çok sevdiğine bir türlü inanamadığım için, sana aşık olmadığımı zannediyormuşum... bunu şimdi anlıyorum. demek ki, insanlar benden inanmak kabiliyetini almışlar... ama şimdi inanıyorum... sen beni inandırdın... seni seviyorum... deli gibi değil, gayet aklı başında olarak seviyorum...'
''Hayatımızın bir takım ehemmiyetsiz teferruatın oyuncağı olduğunu, çünkü asıl hayatın teferruattan ibaret bulunduğunu görüyordum. bizim mantığımızla hayatın mantığı asla birbirine uymuyordu. bir kadın trenin penceresinden dışarı bakabilir. bu sırada gözüne bir kömür parçası kaçar, ehemmiyet vermeden bunu ovuşturur, ve bu minimini hadise dünyanın en güzel gözlerinden birini kör edebilirdi. yahut bir kiremit, hafif bir rüzgarla yerinden oynayarak, devrin gıpta ettiği bir kafayı parçalayabilirdi. göz mü mühim kömür parçası mı, kiremit mi mühim kafa mı, diye düşünmek nasıl aklımıza gelmiyorsa ve bütün bunları nasıl kabule mecbursak, hayatın daha başka türlü bir çok cilvelerine de aynı tevekkülle katlanmaya mecburduk.'

“kaybedilen en kıymetli eşyanın, servetin, her türlü dünya saadetinin acısı zamanla unutuluyor. yalnız kaçırılan fırsatlar asla akıldan çıkmıyor ve her hatırlayışta insanın içini sızlatıyor. bunun sebebi herhalde, ‘bu böyle olmayabilirdi! ’ düşüncesi, yoksa insan mukadder telakki ettiği şeyleri kabule her zaman hazır.”

“Yaşamak tabiatın en küçük kımıldanışlarını sezerek; hayatın sarsılmaz bir mantık ile akıp gidişini seyrederek yaşamak; herkesten daha çok, daha kuvvetli yaşadığını, bir an’a bir ömür kadar çok hayat doldurduğunu bilerek yaşamak… ve bilhasa bütün bunları anlatacak bir insanın olduğunu düşünerek, onu bekleyerek yaşamak….”

'Başkasına merhamet etmek, ondan daha kuvvetli olduğunu zannetmektir ki, ne kendimizi bu kadar büyük ne de başkalarını bizden daha zavallı görmeye hakkımız yoktur.'

FİRARPEREST/ ELİF ŞAFAK

2011-04-21T20:08:00.001+03:00

Bu kitabı okurken hep gözümün önüne bakımlı, aynı model saçını taratan ve sakin sakin konuşan Elif Şafak'ın görüntüsü geldi. Satır aralarında yazarın özel yaşantısına dair bulgular bulduğunuz gibi beyninin kıvrımlarına da dalıyorsunuz.Yazarın ne tür müzik dinlediğini, kitap yazarken nasıl bir ruh halinde olduğunu, kadına ve yaşama dair düşüncelerini hissederek okuyorsunuz.
Bu kitap bende nedenini bilmediğim bir huzur tadı bıraktı.Kendisi gibi kadın yazarların hayatlarını okuması ise yazarın otobiyografik okumalara önem verdiğini hissettirdi.Okurken "aaa tam da benim gibi düşünüyor" dediğim çok ortak nokta buldum.Beni dinlendirdiği gibi bu kitap, daha da çok kitap okuma hissi uyandırdı.

VAROLMANIN DAYANILMAZ HAFİFLİĞİ/MILAN KUNDERA

2011-02-26T20:20:00.001+02:00

Hani bazı kitaplar vardır okuduktan sonra sizde öyle lezzetli bir tat bırakır ki siz bir daha bir daha okumak istersiniz.Sindire sindire soluklanarak ya da düşünerek okursunuz.Satır aralarında kendinizi bulursunuz ya da yazılanlar düşündürür sizi.İşte bu kitap bende aynen böyle bir etki yarattı.Kurgusu dili ve yazarın varoluş felsefesini kitapta işlemesi ve sadakati sorgulaması harikaydı.

Kendilerini ciddi eğitimler alarak kaliteli bir yaşantı içinde sanan kitap kahramanlarının aslında basit hayatlar yaşadığı, adileştiklerini hatta işgal edilen ülkelerinin bile kendileri gibi basitleştiğini anlatan enfes bir roman.Beni o kadar çok etkiledi ki bu kitap altını çizerek okuduğum çok pragraf var.

Gücünü neden hiç benim üzerimde kullanmıyorsun? “ dedi Sabina.
“ Sevgi insanın gücünden vazgeçmesi demektir de ondan, “ dedi Franz yumuşak bir sesle.

ŞEKER PORTAKALI/Jose Mauro de Vasconcelos

2011-02-09T13:59:00.000+02:00

Şeker Portakalı, Zeze'nin gözünden yokluğu, iyi niyeti, acıyı ve umudu anlatan bir kitap.Zeze sevgisizlik ve ilgisizlik içinde boğulur.Öğretmeninin masasına gizlice çiçekler koyan, işsiz babasının mutlu olması için sabahtan akşama kadar boyacılık yaparak babasına sigara alan, babasının mutsuz olduğu bir anda belki kederi dağılır diye söylediği şarkı yüzünden dövülen, yaşça kendinden büyük olan ve onu farkeden Portezli adama beni satın al diyebilecek kadar şevkat isteyen ve feci bir tren kazasında Portekizli adamı kaybeden, kedere düşen bir Zeze.Yalnızlığını küçük bir filiz olan Portakal Ağacını kişiselleştirerek, onunla konuşarak gideren sevecen derinliği olan bir çocuktur aslında Zeze.Onun tek istediği anlaşılmak, anlamak, konuşmak, sevgi ve şevkat görmektir.Zaten kitabın sonunda da verdiği mesajda herşeyin konuşulmasından yanadır.Babası iş bulmuştur, annesi artık çalışmamaktadır ama Zeze kırgındır.Ömür boyu yoklukla, sıkıntıyla boğuşan babası bu dönemde Zezeyle ilgilenemediği gibi anlayamamıştır da.Oğlunun hayatında yerine koydukları belki maddi şeylerdir ama Zeze'nin hayatı ömür boyunca belki de çocukluğunda geçirdiği bu kırılmaları tamirle geçecektir .Zeze belki de farkedilseydi bu acıları yaşamıyacaktı.

O küçücük kalbiyle bakın acıyı nasıl tarif etmiştir.
'şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş
attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi.'

HALİDE EDİP/ İPEK ÇALIŞLAR

2011-02-06T14:59:00.000+02:00

Halide Edip'in hayat hikayesini anlatan ve başka açılardan da tanımamıza yarayan bir kitap.Kitabı okurken bazen kendimi düşünmeden edemediğim noktalar çok oldu.Bu belki de anne olmamdan kaynaklanan bir durumdu.Çok iyi bir eğitim alan Halide Edip'in ömrü yokluk, eleştiri, hastalık, cepheden cepheye koşmak, yazmak ve okumaktan ibaret.Sultan Ahmet konuşması ile büyük kitleleri heyecanlandıran, Atatürk'ün yanında bizzat bulunan ve daha sonra yazıları ile Atatürk'ü eleştiren, Amerikan mandasını savunan ve ayrıca cephede bulunması ile onbaşı rütbesi alan, iki çocuğundan da hemen hemen her zaman uzakta kalan bir anne.Kendi kendime hep sordum acaba ben de böyle çocuklarımı Amerikan dostlarımın yardımıyla Amerikaya gönderip yüzlerini görmeden yaşayabilir miydim diye?Ya da İstanbul'da daha küçük yaşta yatılı okullarda okutup, evlendikleri bile mektuptan öğrenmek hoşuma gidermiydi diye kendime sorduğum çok olmuştur.Fakat bu kitabı okurken cesaretini, donanımını ve sorumluluğuna hayran kaldığımı da söyleyebilirim.Ne gariptir ki yahudi kökenli olan bu yazarımız her zaman Türk-İslam sentezini savunmuş ve bu uğurda mücadelesinide vermiştir.

BİLMEK İSTEMİYORUM

2011-01-06T20:45:00.001+02:00

Nefes nefeseyim nedenini hiç bilmiyorum? Koşuyorum koşuyorum, dalgaları aşıyorum, nededini bilmediğim bilmekte istemediğim anları yaşıyorum.Hayat denen bu karmaşık yolculukta dakikaları, saniyeleri sayıyorum nedenini bilmeden.Bakıyorum sadece; hissiz, duygusuz ya da ne bileyim benim neden yok, olmadı dediğim, örselenmiş duygularımla.Aklımdan türlü türlü komplo teorileri geçiyor kendimle ilgili ya da seninle ilgili.Neden geçtiğini de bilmiyorum, bilmekte istemiyorum.Canım acıyor bir başkasının canını acıtmak istercesine .Bedelinin ne olacağı umrumda bile değil.Kendimi boğuyorum sadece.Boğuldukça nefesin nefesine değişini özlüyorum.Bir saniyelik çırpınışlarda bir can, bir nefes arıyorum.Ya beni incitsin diye ya beni güldürsün diye.Ne garip bu insanoğlu değil mi?Aynı bedende aynı anda farklı duyguları barındırabiliyor.Tıpkı sen gibi tıpkı ben gibi......

SONUNDA BAŞARDIK

2010-12-16T09:06:00.001+02:00

Sonunda başardık.Ece okumaya geçti.Hep arkadaşlarım derdi de inanmazdım birinci sınıfın zorluğunu.Sabır, özveri istiyor resmen.Hatırlıyorum bizim zamanımızda harften cümleye doğru giderdik.Bir de Cin Ali'lerimiz vardı.Aklımda kalanlar hep bir sonraki sayıyı elime alır acaba bunu okuyabilecek miyim derdim.Öğretmenimiz Yüksel Yılmaz çok sinirli bir hocaydı ve bizi çokta döverdi.Bizse sesimizi çıkaramazdık çünkü evden de yüz bulamıyorduk.Annemin ilk sözü "öğretmenler döverde severde" olurdu.Şimdi öyle değil, öğretmenler resmen velilerin tepkisinden çekiniyor.Benim kızımı öğretmeni dövse ne yapardım diye düşünüyorum; galiba ben de annem gibi tepki verirdim. Çünkü öğretmeninin emeğini gördükçe, ilkokul öğretmenlerinin değerini daha iyi anlıyorum.Bırakın Ece'ye okuma -yazma öğretmeyi, beslenmesini yediriyor, kabanını giymesine yardımcı oluyor, dağınık ve malına sahip çıkamayan bir kızım olduğu için çantasını toparlıyor.Bunlar tamamen annelik iç güdüsü ve meslek aşkı ile yapılan davranışlar.(erkek öğretmenler alınmasın lütfen)

Allahım ne zorlu bir sınavdı Ece'nin okumaya başlaması.Okuttuğum heceyi 3 sn. sonra unutması, "anne bu neydi?" demesi, ya da harflere ses katamaması, çaktırmadan ezberlediği kelimeleri okuyormuş numarası ile bana yutturmaya çalışması çok güzeldi.Tabi sular seler gibi okuyamıyor ama dört satırlık yazıyı yaklaşık 15 dak. okuması bile benim için harika bir duygu.O'nu ders çalıştırırken bazen yüzüne bakıyorum, takıldığı harflerde çaktırmadan benim tavrıma bakıyor sonra alt çenesi titriyor ve daha sonra da hemen masaya kapaklanıp "ben çok beceriksizim" diyerek ağlama seansları başlıyor.Önceleri onu motive etmek için kucağıma alıyor, öpüyor, kokluyor ve çok zeki olduğunu söylüyordum.Tabi bunları söylerken Ece'nin ağlama tonu daha da artıyordu.Şimdi yeni bir taktik geliştirdim.Hiçbir şey yapmıyorum, sakinleşmesini bekliyorum ve sonra ne oluyor biliyor musunuz? "Anne ben çok zekiyim değil mi? Bunu başarabilirim" o zaman da ben şaşkınlık geçiriyorum çünkü benim laflarımı bana satıyor.

Yolun açık olsun benim kara balım.Çünkü artık uzun bir maraton koşusuna başladın, bilgilenmek ve kendini güncellemek yolunda.Senden ilk isteğim kızım; kendini keşfet, hayır demeyi yerinde ve zamanında öğren, vicdanlı ol, harama el uzatma, vatana, millete faydalı ol, her ne iş yaparsan yap yapanlar arasında bir farkın olsun, eline, diline, beline sahip çık, kimsenin ayağını kaydırmak için ucuz, ufak numaralara girme, tekme vurana bir tekmede sen vurma, aşık ol, hergün günlük gazeteni oku, yazabildiğin kadar yaz, günlük tut, yatmadan önce birkaç satır bile olsa oku, taşın altına elini koymasını bil, kendine, hayata karşı duyarlı ol, hayata dokun, hata yapmaktan korkma, her ne yaşarsan yaşa kızım ben senin yanındayım ve senin annenim bunu unutma.Bir de bunların yanında mesleğin de olursa değme keyfime ama en önce omurgalı , onurlu bir insan ol.

NE İÇİN , KİM İÇİN YAŞIYORSUN?

2010-12-14T04:56:00.000+02:00

İnsanın vücut iklimi ne gariptir değil mi? Aynı anda hüznü, aşkı, hayal kırıklığını, sevinci sığdırabiliyoruz bu bedene.Birden bire etrafımızdaki herşeyi unutup kendimizle başa çıkmaya uğraşıyoruz ya da hayatı sıfırlamaya çalışıyoruz.
Bu bedende umutlar yeşertiyoruz, rengarenk çiçekler açtırıyoruz, üzerimize sürdüğümüz yapay kokularla var olmaya çalışıyoruz.Ne için, kim için?
Kendimizi hırpalıyoruz,bedenimizi aç kalarak cezalandırıyoruz, hayal kırıklıklarımızdan zevk alıyoruz, yok sayıyoruz herşeyi, bu tende bir can olduğunu bile bile.Ne için kim için?
Birbirimizi habersizce bekleyen,uğurlayan; umarsız, hercai , heyecanlı ve bir o kadar istekli kalabalığız kendi içimizde.Oysa ki biz bu dünya denen pazılın bir parçasıyız değil miyiz?Bütün çabamız eksik olan parçayı bulmakta gizli galiba!

BU DA BENİM MİM'İM

2010-11-28T13:26:00.001+02:00

Her yazısını okumaktan keyif aldığım sevgili minimalist beni mimlemiş.Ben de emrin başım gözüm üstüne diyerek yanıtlıyorum.

1-En sevdiğiniz kelime: Harikasın

2-Nefret ettiğiniz kelime: Ben demiştim sana

3-Ne sizi heyecanlandırır: Yeni bir kitaba başlamak.

4-Heyecanınızı ne öldürür: İşime taş konulması

5-En sevdiğiniz ses: Kızlarımın sesi

6-Nefret ettiğiniz ses: İki metalin birbirine sürtünerek çıkardığı ses

7-Hangi mesleği yapmak istemezsiniz: Şarkıcılık

8-Hangi doğal yeteneğe sahip olmak isterdiniz: Yazmak

9-Kendiniz olmasaydınız kim olmak isterdiniz: Şuan halimdem memnunum.

10-Nerede yaşamak isterdiniz: İspanya

11-En önemli kusurunuz: Alınganlık

12-Size en fazla keyif veren kötü huyunuz: Bazen arada bir yaptığım tembellik

13-Kahramanınız kim: Atatürk

14-En çok kullandığınız kötü kelime: Angut

15-Şu anki ruh haliniz: İdare eder

16-Hayat felsefenizi hangi slogan özetler: Ben rezil olacağıma param rezil olsun.

17-Mutluluk rüyanız: Evimin olması

18-Sizce mutsuzluğun tanımı: Can sağlığı ve anlık hissedilen huzur

19-Nasıl ölmek isterdiniz: Kızlarımın hayatını kurtardıktan sonra ölüm şekli o kadar önemli değil.Sadece cinayete kurban gitmek istemem.

20-Öldüğün zaman cennete giderseniz Allah’ın size ne söylemesini istersiniz? İyi iş çıkardın...

Ben de sevgili sevgili Pandorayı, Bana Ait Olanları ve Bir Dilim Sohbeti mimliyorum.Umarım benden önce kimse mimlememiştir onları.

KAÇAK

2010-11-20T12:09:00.000+02:00

Bir sabah kaltığımızda renksiz, aynasız, o hep nefret etttiğimiz ya da yine mi bu dediklerimizi kaybetsek.Yitik olsa yer,gök ve manasız şeyler.O sırlı camların bir bir kırıldığı, yüzümüze vuran o bahar esintisini kaybetsek ya da ne bileyim istediğimiz noktada olsak,

İşte tam istediğim gibi bir hayat diye hayıflandığın ama kimselere söyleyemediğin o suskun duduklarının birgün dili çözülse ve sana sunulsa ne dersin? Sonradan farkedeceksin değil mi zıtlıklarınla var olduğunu, bütün olduğunu , seni var ettiğini,çözdüğünü, hayatına anlam kattığını,
Bakmaktan sıkıldığımız, sohbetinden kaçındığımız , kendimizi kaçak hissettiklerimiz değil mi bizi biz yapan,sen,ben ayrıntılarımız da ve farklılıklarımız da gizli değilmiyiz?
Şarkılarda aradığımız, bir sigara dumanına hapsettiğimiz dudak büken kahkahamızda gizli değil mi asıl tebessümümüz?

TAK TAKIŞTIR

2010-11-07T22:49:00.000+02:00

Salsam kendimi boşluğa yine de sesimi duyar mıydınız? Bir menekşe renginde açsam , türlü türlü kokularla çıksam karşınıza yine de sen misin der miydiniz? Hayat ne anlam taşıyor size göre bana göre.Herkese türlü türlü donlarda sunuyor kendini.Allı güllü, morlu ya da adına soğuk dediğimiz yaftasını yapıştırdığımız hıncımızı aldığımız griden.Beni sev diyor hayat.Koynuna al, sarmala diyor.Dışarı çıktığında beni unutma bezen,tak takıştır diyor.Herkese beni şikayet etme, öv beni biraz diyor.Bana karşı cömert ol ki ben de sana olayım diyor.Elindeki çantan, gözündeki yaşın, saçındaki toka , aynanın karşısındaki ben olayım istiyor.Bana kendimi özel hissettir diyor.Göbek adıma kader deme diyor...

Çok mu şey istiyor acaba?

EKSİK BİR ŞEY VAR

2010-10-29T21:04:00.000+03:00

Eksik bir şey vardı kadında ya da unutulan.Oysa ki ruju,kokusu,gözündeki güneş gözlüğü hatta hızması bile vardı ama yine de eksik bir şey vardı tavrında edasında.Kapatmaya çalışıyordu dükkanın önünden her gelip geçtiğinde ucuzlamasını bekledigi ve ucuzladığında aldığı gösterişli kol saati ile yalnızlığını,

Belki de hayalleri çalınmıştı onu bulmaya çalışıyordu pahalı mağazaların önünde.Ya da kavgası vardı kendisiyle, onu anlamış gibi görünen dostlarıyla, annesiyle, önyargıları ile...

Kendi kendine diyordu işte hayat böyle.Ne kadar takarsan, ne kadar takıştırırsan ve sahte gülücükler yüzüne oturtursan o kadar mutlu gözükürsün. Derinlikmiş, anlayışmış, içtenlikmiş boşuna.Ya üzerindekilerle ya da koluna girdiğinle sınıf atlarsın.Gücün sırrı işte burda diyordu kendi kendine.

BRIDA&PAULO COELHO

2010-10-25T20:51:00.000+03:00

İrlandalı Brida'nın ruh eşini arayış yolunda karşılaştığı büyücü ve cadı Wicca ile yapılan felsefi bir yolculuğu anlatıyor.Büyücü ve Wicca'nın ay töresi ve güneş töresini öğretirken yaşama dokunmadan, denemeden ve hissetmeden ruh eşini bulamıyacağını, her insanın hata yapma hakkını kullanarak yaşamın derinliklerine inebileceğini anlatan bir kitap.Bunun da formülünü cesaret olarak anlatıyor yazar.Hatta cesaret üzerine kitapta geçen bir hatanın bir yanlışın aslında evrenin varoluşunu anlatması beni çok etkiledi.

Hoca: ‘İlk başta dünyanın hareketini başlatan şey bir yanlıştı,’ dedi. ‘O yüzden yanlış yapmaktan hiç korkma.’ ‘Ama Adem’le Havva Cennet’ten kovuldular.’ ‘Ve bir gün göklerin ve bütün dünyanın mucizelerini öğrenmiş olarak cennete geri dönecekler. Tanrı onların dikkatini İyi’nin ve Kötü’nün Bilgisi’ni taşıyan ağaca yöneltirken ne yaptığını çok iyi biliyordu. Tanrı, onların o meyveyi yemelerini istememiş olsaydı, hiç sözünü etmezdi.’
‘Peki, neden öyle yaptı?’ ‘Evren’in hareketini başlatmak için.’

Latin edebiyatın özelliği olan derinlikli, serinletici ve bir o kadar da farkındalık hissi vererek düşündüren kitaplar yazarıdır Paulo Coelho. Bu yüzden çok severim bu yazarı okumayı. Bu kitabı okuduğumda tutkunun, aşkın yüzyıllardan beri genetik bir miras gibi bize iletildiğini ve bu uğurda çaba harcayarak, bedel ödeyerek ruh eşinizi bilerek yada bilmeyerek aradığımızı farkettim.Daha önce yazdığı Portobello Cadısı kitabının bir devamı gibi geldi bana aslında bu kitap.Belki Portobello Cadısı kitabını daha önce okumamış olsaydım bu kitabı çok beyenebilirdim ama yazar biraz kendi kendini tekrar etmiş gibi geldi bana.

EZBERE

2010-10-21T05:00:00.000+03:00

Bir işi bilmeden yapmak mayınlı arazide yürümek gibi.Nerde, ne zaman, nasıl patlayacağını ya da ne kadar hasar alacağınızı bilmeden yürümek gibi.

Ezbere yaşamak gibi.Yaralandığınızı, incindiğinizi ya da nebileyim o anın sizin için dönüm noktası olduğunu sıradan bir anı yaşamak gibi.Ya da yıllar geçtikçe arkanıza dönüp baktığınızda ben bunları nasıl yaşadım, neden birşey söylemedim, neden kıymetini bilmedim demek gibi. Onları anlatıp anlatıp karşınızdakini hapsedip kendinize acımak ya da acındırmak gibi.Adına ister kuantum fiziği deyin, ister farkındalık yaratmak deyin ve bu alanda çalışmalar yapın durun hayatın sızısını da, sevincini de kemiklerinize kadar o an hissediyorsanız ezbere yaşayanlara karşı bir sıfır öndesiniz.Aşk acısını da, yokluğun ayazlığını da, güneşin doğuşu ile yeni bir güne başlamanın ve ezberleri bozacağınızın gücünü keşfedeceksiniz o zaman.

KIŞ

2010-10-10T20:25:00.001+03:00

Kış insanıyım ben.Yeni keşfettim bu özelliğimi.Havaların soğuması ile başlıyorum kendime dönmeye, içimi ısıtmaya, derinlikli yazılar okumaya, daha az konuşup daha çok dinlemeye, satırlar dolusu günlük yazmaya, dinginleştiren , serinleten müzikler dinlemeye, az televizyon izlemeye,çok düşünmeye, daha çok seyre izleyeme alıyorum insanları.Kendimle oynuyorum adeta.İstiyorum ki günlerce dışarı çıkmayayım, dışardan izleyeyim beyazlığı, soğuğu.

Seviyorum ben kışı, ne kadar ağır geçerse geçsin (malum Sivas'ta feci geçiyor) içimin sıcaklığı daha da artıyor.Farkındalık hissim günden güne daha da çoğalıyor.Çevremdeki herşey daha bir anlamlı geliyor ya da ben anlam katıyorum.İklimle tezat bir ruh hali yaşıyorum anlayacağınız.İlkbaharda da bu içimde biriktirdiklerimi bir bir seriyorum dinleyicilerime ve izleyicilerime.Garip değil mi Ağustos ayında doğan ve yazı çok az yaşayan birisi olarak?

HAZIRLIK

2010-10-03T10:17:00.000+03:00

Kışa hazırlanıyor yüreğim, biraz daha sıcak olsun diye içim.Bir telaş bir telaş var ki hiç sormayın.Kış ortasında bahar mevsimi yaşamak için kıvranıyorum.Belki bir yandan tutarım diyorum yeni filizlenen sürgün veren sarmaşığı ya da ne bileyim dudaklarımın arasında bir ıslık nisan yağmurlarını düşleyerek günlerimi geçiririm.Belki daha çok okur daha çok dinlerim.O kadar hızlıyım ki yavaşlamam lazım kendimi yenilemek uğruna.

BUNALDIMMMMMMMMMMMMMMMM

2010-08-12T19:27:00.000+03:00

Bu sıcaklar mahvetti beni.Biz Sivaslılar bu kadar sıcağa alışkın değiliz.Soğuk memleketin insanı olarak bizim ayaz yememiz lazım, hatta soğuktan ellerimizin morarması lazım.Resmen buharlaştım ve bu durum beni miskinliğe itiyor.Ne kitap okayabiliyorum, ne günlüğümü yazabiliyorum, tek yaptığım evimi temizlemeden temel fizyolojik ihtiyaçları giderip duvarlara boş boş bakmak .Yoksa siz de öylemisiniz?

SARMAŞIK-ŞEBNEM İŞİGÜZEL

2010-07-26T05:11:00.000+03:00

Bu kitabı bana ilk öneren kızkardeşim oldu.Yaz dönemi nedense ben pek kitap okuyamıyorum ya da okuduklarım pek derinlik içermeyen sabun köpüğü ayarında kitaplar olduğundan bu kitabı resmen bir ayda okudum.Kitabın ismini ilk duyduğumda ben de daha çok duygusal bir aşk romanı hissini çağrıştırdı.Ama kapak resmini görünce ve yazılanları okumaya başladığımda harika bir kurgu ile karşılaştım.Sayfalar ilerledikçe sanki Elif Şafak'ın bir kitabını okuyorum hissi uyandı bende.Renk körü olan ünlü bir ressamın ve harfleri kaybeden ilk nobel ödüllü Türk yazarının bir doktorun muayenehanesinde tanışmalarıyla başlayan ve iki karakterinde arkasında sürükledikleri kahramanların ustaca bir kurgu ile hayatlarına karışmasını anlatan dili güzel akıcı bir roman.Bu kitapta benim dikkatimi çeken kadın kahramanların mutsuz oluşu ve hayatlarının bir dönemlerinde bir şekilde tacize uğramaları ve karakterlerin kendince sırlarının olması.Kitaptaki kahramanlar ilk görünüşte sıradışı gibi görünüyor ama birşekilde hayatımızın içinde olabileceklerini hatta karşılaşabileceğimizi vurgulayan bir roman.Ayrıca okuyucuyu yönlendiren bir kitap.Çünkü ünlü yazarların ressamların konuk olması bir şekilde merak hissini doğuruyor.

Bence bir yazarın kaleminin güçlü olması ne kadar çok okuduğu ve yazdığı ile alakalı ama kurgu resmen iyi bir zeka gerektiriyor.Şebnem İşigüzelde her ikiside var.

KİRPİNİN ZARAFETİ- MURİEL BARBERY

2010-06-28T21:38:00.000+03:00

Renee, Pariste çok lüks sayılabilecek bir apartmanda kapıcılık yapan,Marks,Bacon,Epikür,Platon okuyan,opera dinleyen,Hollanda resmi ile İtalya resmi arasındaki farkı anlayan,Japon sineması tutkunu sıradan gözüken ama ayrı ve farklı olan 54 yaşında çirkin, tombul, ayakları nasırlı bir karakter. Tolstoydan etkilenerek kedisinin ismini Lev koyabilecek kadar edebiyat tutkunudur.12 yaşında okulu bırakır ve 17 yaşında evlilik yapar.Tek dostu apartman temizliğine gelen yeşil çay içtiği Manueladır.Kitap daha sonra sıkı dostluk kuracağı 12 yaşında üstün zekalı ve 13 yaşında intihar etmeyi düşünen, intihar şekli hakkında kafa patlatan Panoma ve daire satın olarak apartmana yerleşen 60 yaşlarında,ufak tefek,kedileri olan Japon Kakuro Ozu'nun birbirlerini keşfi ile devam eder.

Zaten kitap Panoma' nın "Dünyanın Hareketi Günlüğü" başlıklı günlük yazılarından ve Renee'nin "Derin Düşünce" güncelerinden oluşuyor.Okudukça apartmandaki sakinleride tanımış oluyorsunuz.Fakat Renee'nin apartmanda kendini farklı gösterme gibi bir çabası yoktur.Aksine verdiği izlenim mütevazi sıradan kapıcı profilidir.Çünkü onun derdi kendini anlatmak değil keşfedilmektir.Onu keşfeden de, yıllarca biriktirdiği bilgileri gün ışığına çıkaran Kakuro Ozu olur.Bu kaliteli dostluğun sonucunda Panoma hayatın anlamını keşfeder ve intihar etmekten vazgeçer.

Parisin lüks semtinde oturan ve bir şekilde toplumda sınıf atlamış kişilerin Renee kadar hayatın anlamını ve sınırlarını anlama yetisinin olmadığını görüyorsunuz.Öyle ki Renee bu kişilerin kafalarındaki ön yargıyı bildiği için kendini anlatma zahmetinde dahi bulunmaz.Altının değerini ancak kuyumcu bilir misali Renee'yi keşfeden Japon Kakuro Ozu'dur ve dostları tarafından keşfedilmenin keyfini çıkarır.

Eğer edebiyat içinde felsefeyi seviyorsanız okuyun derim.Altı çizilecek çok satırlar var.Hayatın anlamını,derinliğini sorgulayan şekilcilikten, önyargıdan uzak kaliteli bir yaşantının olabileceğini ispatlıyor bu kitap.

SİZİN DE ÇEVRENİZDE BÖYLE HAMAMBÖCEKLERİ VAR MI?

2010-06-25T00:01:00.000+03:00

Hamamböcekleri ile ilgili bir yazı okuduğumda inanın çok şaşırdım ve özelliklerini bazı etrafımda yaşayan insanlara çok benzettim.Bu yüzden de başlığımı çevremizdeki insanları kastederek koydum arkadaşlarım ve dostlarımdan ayırmak için.Karanlıkta ve pis yerlerde yaşayan ışıkların yanması ile ne tarafa kaçacağını şaşıran ama yolunuda bulan bir hayvan hamamböceği.

320 milyon yıldır radyoaktiveden etkilenmeyen tek canlı türü.Yiyeceksiz tam bir ay yaşayabilen, terlikle üzerine vurduğumuzda kafasının yok olduğunu gördüğünüz halde bu hayvan bir hafta sonra tekrar yaşayabiliyor.Tehlike anını saniyenin binde 54'ü gibi zamanda algılayıp kaçabiliyor.Yani sizin terlik savurmalarınız boşa gidebiliyor.Lavaboya attığınızda ise ölmüyor, çünkü ağzı olmadığı için susuzluktan ölen bu hayvanı aslında lavaboya atmakla cennetin kapısını açmış gibi oluyorsunuz.

Aydınlıktan korkan, karanlık güçlerden beslenen ve yaşayan , hemen hemen her ortamda bulanan kafası örümcek bağlamış, yüzyıllar boyunca hiç evrim geçirmeden çoğalan insanlar ne kadar çok benziyor değil mi bu hamamböceklerine?

Sizinde hayatınızda ya da çevrenizde böyle hamamböcekleri var mı?

O BENİM BABAM

2010-06-20T10:29:00.001+03:00

Babamın ilk çocuğuyum ben.26 yaşında Erzurum'dan Sivas'a işi dolayısıyla gelmiş, 2 yıllık devlet memuruymuş beni kucağına aldığında babam.Belki de ilk çocuk olduğumdan mıdır nedir, annemin ve babamın kardeşleriymişim gibi büyüdüm.
Babamın birgün bile beni tehdit ederek büyüttüğünü ya da döverek dolaştırdığını hiç hatırlamam.Hatırladıklarım dürüstlüğü, eline,diline,beline sahip çıktığı, harama el uzatmaması, bir lokmasını bile paylaşması, devamlı okuması, eve hergün gazete getirmesi, hoşgörüsü ve koşulsuz insanları sevmesiydi. 12 Eylül ihtilalinde kendisiyle uğraşan ülkücülerin hapishaneye girmesiyle onlara bayram kartları atabilecek kadar insan sevgisi ve hoşgörüsü olan, taş atanlara gül atan bir babanın evladıyım ben.Az konuşan, duygularını içinde yaşayan ,çekindiğim ama beni çok sevdiğini bildiğim babam!

Herzaman nefesini ve gölgesini hissettiğim, kızlarıma,bana ve kocama sahip çıkan bizimle birlikte bir lirasını bile paylaşan, toparlayan, yapıcı eleştirilerde bulunan babamın ellerinden öpüyorum.Babam deyince aklıma gelen öyle filim kareleri var ki ; o memur maaşıyla 4 çocuğunu üniversite eğitimi aldıran, ekmek sahibi yapan,başımızı sokacak bir kooperatif evi yaptıran, her zaman kaliteli yediren, giydiren, ilkokula başlamamla birlikte bana dergi alan, okuma kültürünü aşılayan ( Benim zamanımda iki tane çocuk dergisi vardı.Biri Tercüman Çocuktu öbürü de Milliyet Çocuktu.Babam solcu olduğu için bana Milliyet Çocuk alırdı.),bir bayram günü parası olmadığı için evdeki bakırları götürüp satan, bana ve kardeşlerime bayram kıyafeti alan, 18 yaşıma girdiğimde bana hayatı anlatan bir mektup yazarak süpriz yapan, kütüphanesindeki en değerli gazete arjivlerini bana veren, şimdi de çocuklarımı sevindirmek için birşeyler alarak içeri dahi girmeden kapıdan verip onları öpüp koklayan babamın babalar gününü kutluyorum.
Bilmiyorum ben babamın hakkını nasıl ödeyeceğim, çünkü benim ona şuan yapmam gerekenleri o bana yapıyor.Allah onu başımızdan eksik etmesin, senin yüzüne hiçbir zaman söyleyemedim ama seni çok seviyorum babacım.
Bu iletiyi okuyan tüm babaların babalar günü kutlu olsun.

BENDEN ARTA KALANLARA

2010-06-18T21:32:00.001+03:00

Sıkıntılarını zamana yay , takma kafana gelir geçer diyorlar,bıktım artık ezbere yüzlerden müsamereye çıkan çocuk edasıyla söylenen sözlerden.Ben de biliyorum geçtiğini ama siz bilmiyorsunuz delip geçtiğini? Bırakıp giderken sende tortusu kalıyor ya da içinde mayalanarak büyüyen pis kokulu güfü.İçinden söküp atamıyorsan eğer çürüyorsun hemde ağır ağır.
Hangisini seçersen seç içinden kazıyıp atmak zaman alıyor.Sanki senin hiç derdin ya da başka sorumlulukların yokmuş gibi elinde mala ya da kazma kürek içinde bir inşaat işçisi gibi çalışıp duruyorsun.Ne için bu çaba ?Yeni özlemlere ya da başka sorunlara yer açmak için mi ?
Yolumda giderken izimi kaybetmeyeyim diye yollara taşda döşemek istemiyorum.Benim elimde ekmek kırıntıları olsun , giderken bir faydam olsun bari benden arta kalanlara.

SİNEKLERİN TANRISI

2010-06-15T23:13:00.001+03:00

Yaşları altı ve on iki yaş arasında oluşan bir grup çocuğun atom savaşından kurtarmak için güvenilir bir yere götürülürken bir adaya düşmesiyle başlıyor roman.Ralp ve domuzcuğun tanışmasıyla ve domuzcuğun üstün zekasıyla,gizli lider olmasıyla,Ralph'e adeta danışmanlık yapmasıyla şeytanminaresi görünümünde bir denizkabuğunun bulunmasıyla ve onu boru gibi öttürülerek Ralp'in çocukları toplantıya çağırmasıyla ilk örgütlenme hareketleri başlar adada.Bu toplantılar adeta çaresizliğin içinde yaptıkları akılcı örgütlenme biçimleridir.Toplantılar sonrasında çocuklar kendilerine lider olarak Ralp'i seçerler ama çocuklardan birisi olan Jack bu liderliğe karşı çıkarak ve bilinçaltında yer eden baskıcı tutumlarını yavaş yavaş artırarak çocuklar üzerinde hakimiyet kurar.Öyleki adadan önceki hayatında yaptığı zorbalıkları adadaki çocuklara da uygulama başlar.Sebepsiz yere dayak atmalar ya da aşağılamalar Jack'in baskıcı tutumunun ilk örnekleridir.Artık liderlik ve Ralph onun için bir hırs unsurudur.Jack ise çocuklar üzerindeki baskısını kurduktan sonra daha da fazlasını istemeye başlar.Elde ettiği her duygunun ve hırsının yerini daha fazlası almaktadır.Et yemek uğruna öldürdüğü domuza yaptığı işkenceden çok büyük bir haz alır.Bu olay adada olacakların ilk belirtisidir.Daha sonra adada bir canavarın var olduğu düşüncesi sarar ve çocuklarda bir korku başlar.Canavar dedikleri aslında ağaçların tepesinde kalmış ölmüş bir paraşütçüdür.Bu korkununda etkisiyle ve çocuklar üzerinde kurduğu baskı ile Jack liderliğini ilan eder.Jack'in bencilliği öyle ayyuka çıkar ki bir gece yapılan toplantıda çocukları dansa zorlar ve canavarı öldürme töreni adı altında bir çocuğun adeta linç şeklinde ölmesine neden olur.Ada artık korku ve kan adasına dönmüştür.En sonunda da Ralh'in babasının adaya gelip çocukları kurtarması ile roman son bulur.

Çok akıcı bir kitaptı.Okuduğumda siyasetin,zorbalığın,kötü niyetin,iktidar olma hırsının hemen hemen her yaş grubunda ve her toplumlarda olduğunu gördüm.Masum olarak görülen çocukların bile içgüdülerinde cani olabileceklerini, insanın bir yanının iyi ve kötü olduğunu, çevresel faktörler ve aile yapısıyla bir tarafın ağır bastığını anlattı bu roman bana.Örgütlenmenin bir takım işi olduğunu, toplumların barışı ve huzuru için çok önem arz ettiğini ve her liderin arkasında aslında domuzcuk gibi gizli,gölge liderlerin olduğunu,kötülüğün ve zorbalığın belirli bir süre hakim olduğunu ama insanın iç hesaplaşmalarında yapılan kötülüğün kanayan bir yara olarak kaldığını anlattı bu kitap bana.

YENİŞEHİR'DE BİR ÖĞLE VAKTİ

2010-06-13T11:24:00.000+03:00

1960 Ankarasında birbirinden bağımsız ama muhteşem bir kurgu ile Ali,Doğan ve Olcay üçgeninde birleştiren bir edebiyat şaheseri bence.Okurken 12 Mart dönemi gençlik hareketlerini ve kişilerin kentleşme, sınıf atlama gibi mücadelelerini görüyorsunuz.Yenişehirde kavak ağacının devrilmesiyle başlayan ve kişilerin bu devrilen kavak ağacı üzerinden yaptıkları yorumlar ve vermek istediği mesaj harika.Kavak ağacı Sevgi Soysal için sistemi sembol eden bir simge.Mevcut olan sistem yıkılmış, devrilmiş ve altında ezilen yine duyarlı insanlarla birlikte fakir halk olmuştur.Okurken kendimi bir edebiyat şölenindeymişim gibi adeta başımdan kompetiler yağdığını hissederek okudum.İçimden keşke genç yaşta ölmeseydi de daha güzel eserler bize verseydi diye geçirdim.

SEVGİLİ OĞLUMUZ HAKAN ŞENYUVA'yı Anma

2010-06-10T21:08:00.000+03:00

Bugün ki Cumhuriyet gazetesini okurken biranda gözüme bir anma ilanı çarptı. Yazıyı okumadan önce acaba bu ilana kaç para ödenmiştir diye düşünürken bundan sekiz ya da dokuz yıl önce yaşadığım bir anı aklıma geldi.Sivas Cumhuriyet Üniversitesinde uzun yıllar öğretim üyeliği yapmış bir hocamızın ani ölümünden dolayı bir grup öğretim üyesi Cumhuriyet gazetesine ufacık bir ölüm ilanı vermiş ve bu ilan için çok büyük meblağlar ödemişlerdi. Acaba bu ilan kaç para etmiştir diye kendi kendime söylenirken yavaş yavaş da ilanı okumaya başladım.

Bu emekli general baba ile eşinin feryadıydı.
1957 doğumlu A.Ü. Siyasi Bilimler Fakültesi Öğrenci Derneği Başkanı iken 10 Haziran 1979 yılında ülkücüler tarafından öldürülen 31 yıllık acının tekrar yaşanması ve paylaşılmasıydı.Hakan Şenyuva'nın bir varmış bir yok edilmişliğini anlatan 12 Eylül darbesine acı çığlıklar atan isyankar bir haykırıştı.
Öyle ki acılı aile firari katil zanlısının doğum tarihi,doğum yeri ve babasının ismini teşhir ederek acılarının bir nebzede olsa dinmesini istemişti adeta .Evet faili mechul zanlı 1956 Kahramanmaraş doğumlu Ali oğlu Fehmi Söylemezdi.Ailesiyle rahatça irtibat halinde olduğu halde 1984 yılından 2004 yılına kadar yakalanamamış, aranmamış, yurtdışına çıkışı sağlanmış ve böylece ZAMAN AŞIMI denen hükümden dolayı kanun önünde 6 yıldır suçlarından arınmış olarak şuan katilin hayatını sürdürdüğünü söylüyordu bu ilan.
Okurken içim sızladı, bu ilan kaç para etmiştir diye düşündüğüm için kendimden utandım.Hakan Şenyuva, kolay yoldan zengin olmayı sınıf atlamayı seçmemişti, o ülke meselelerine kafa yormuştu, taşın altına eline sokmayı bilmişti.Hayatının baharında öldürülen bu üniversite öğrencisi için, Atatürk devrimlerinin nöbetçisi olduğu için,duyarlılığının bedelini de ağır ödediği için bu yazıyı yazarakta olsa ona teşşekkür etmeyi bir borç bildim.
Kendi kendime acaba yaşasaydı ve kendisine kurşun sıkanların şimdi sıkı bir Atatürkçü olduklarını görseydi hatta birbirlerine kurşun sıkanların birara Kızılelma çatısı altında elele verdiklerini , katil oldukları ispat edilmiş kişilerin milletvekili dahi olduklarını görseydi ne yapardı diye düşündüm.
Tanımak isterdim, uzun uzun oturup 68 ve 78 kuşağını anlatmasını isterdim.Ona inan "değişen bir şey yok sadece uslup farkı değişti" demek isterdim."Eğer düşünüyorsan, Atatürk devrimlerine, bayrağına,hergün ölen şehitlerine ağlıyor sahip çıkıyorsan bu seferde Ergenekon adı altında ya içerde ömrünü tüketiyorsun ya da vatan haini ilan ediliyorsun" demek isterdim.
Işıklar içinde yat Hakan ŞENYUVA

TEK BAŞINA

2010-05-30T23:02:00.007+03:00

Yaşam ne garip değil mi?Neye benzetirsen benzet hepsi yaşadıklarımızı ifade ediyor.Belki uzun bir maraton ya da yol aldığın, koştuğun bazen karanlık bazense aydınlık, soluklandığın ucunu göremediğin uzun bir koridor .Ya da bir denizin içindeki bir kum tanesi.
Ya da denizine kavuşmak için uzun uzun yolları kateden bir nehir.Hangisi olursanız olun, dönmeniz gereken kavşaklarınız var, ya da yolun yarısında bırakıp gittikleriniz.Belki size kırgınlar, belki de gülümseyerek sizi andılar ama başka çareniz yok.Buluşacağınız yeni yüzler var sırada,.
Ya o uzun maratonu tamamlayacaksınız, ya o uzun koridorda el yordamıyla bir kapı bulacaksınız, ya ne olduğunuzu dahi bilmeden, anlatamadan bir kum tanesi olarak kalacaksınız ya da çağlayarak,durularak,taşları,kayaları delerek, sürükleyerek denizine kavuşacaksınız.Ama bunların hangisini seçerseniz seçin tek başınıza yapacaksınız.

EY AŞK SEN NELERE KADİRSİN

2010-05-27T22:09:00.001+03:00

Aşkını nerdeyse dağlara taşlara yazan yazar Nermin Bezmenin Bizim Gizli Bahçemiz kitabına yorum yapmıştım.Kitabı okurken 'yok ya dedim böyle bir evlilik,olamaz ya da Sivas'ta birtane bile olsa benzeri yok' dediğimi çok iyi hatırlıyorum.

Tabiki sevmek sevilmek bir insanın hakkı ama siz aşkınız için kitaplar yazacaksınız,kanal kanal gezip kitabınızla birlikte aşkınızı pazarlayacaksınız ve kendinizden küçük Tolga Savacı ile medya önünde daha Pamir Bezmen'in ölümü 1 yıl dahi dolmadan aşk yaşayacaksınız.Kitabı okurken benim niye böyle bir evliliğim yok demiş birisi olarak iyiki de benzememiş dedim.Çünkü aşk ve evlilik benim için bu kadar basit değil.Devamlı el ele lay lom havasında,ağzım bir karış açık, canımlı cicimli bir evlilik istemem.Dalgalanmalıyım bazen, tartışmanın tadına varmalıyım, o küs geçen günlerde eşimi ne kadar çok sevdiğimin ayırdına varmalıyım ben.Kitabı okurken kendimde bir arıza var diye şüpheye bile düşmüştüm.Çok şükür arıza bende değilmiş.

Asıl beni şaşırtan ise Tolga Savacının açıklaması oldu.Nermin Bezmen kadın gibi kadın demiş.Adam gibi adam lafını duydumda evli bir bayan olarak kadın gibi kadın ne anlama geliyor inanın anlamadım.Acaba böyle bir insan mı olmak lazım, herşeyi böyle basite indirgemek ve birinin sizin için kadın gibi kadın demesini beklemek?

Not:Benim Gizli Bahçem başlıklı yazımdan konunun içeriği ile ilgili yazımı okuyabilirsiniz.

ERHAN GÖKSEL

2010-05-26T21:00:00.000+03:00

Erhan Göksel o kocaman yüreği ve hırçın tavrı ile karanlığa meydan okuyan gerçek bir aydındı.Söylediği herşeyin arkasında duran ve belgelerle de ispatlayan basketbol hakemi, tıp doktoru Erhan Gökseli rahmetle anıyorum. Ergenekon adı altında yapılan tutuklamanın ardından kendisinin `ben artık bu ülkede durmam, burda tesadüfü yaşıyoruz, diye ülkesini terk ettiğini kendi kurduğu Verso haberden okumuştum.

Düşünebiliyor musunuz mesleğini bir yana bırakarak ülkesi için çabada bulunan birisinin ülkesini terk etmesini. Değerinin bilinmemesi noktasına getiren neydi acaba? Kendisinin kurucusu olduğu Verso haberi internetten takip eder ve çıktığı televizyon programlarını hiç kaçırmazdım .Danışmanlık yaptığı kişilerin ise kolay yoldan zengin olma ve etme peşinde oldukları kanısı bende uyandığı için hep yanlış insanlara danışmanlık yaptığını düşündüm. Tabi Fikri Sağlar hariç.

Tutuklanmasına ve sorgulanmasına çok üzülmediğini, elinde bulunan bütün belgelerin ve bilgisiyar kayıtlarının yedeklenmeden ele geçirilmesinin daha çok üzdüğünü bir haber programında dinlemiştim.Ölüm haberini duyunca nedense hiç inanmadım emboliden öldüğüne,tam tersi öldürüldüğünü düşündüm.Zannedersem elinde çok önemli belgeler vardı ve birileri de rahatsız oldu.Her ne kadar kendi kabuğuna çekilip ülkesini terk etsede, derin devlet onu terk etmedi.Işıklar içinde kal, Türkiyenin sana daha çok ihtiyacı vardı Erhan GÖKSEL.

YİNE BEN

2010-05-22T20:41:00.000+03:00

Uzun bir aradan sonra yeniden burda olmak çok güzel.Daha öncede söylediğim gibi işyerimde zorunlu bir değişiklik oldu.Alışmak biraz zaman aldı ama en zoruda sizlerden uzak kalmaktı.Evimde internetin olmayışı günlük yaşamdan beni adeta uzaklaştırdı.Bende bugün internet bağlatarak yeniden aranıza geldim.Sürüldüm başlıklı yazıma yorum gönderen arkadaşlara tekrar teşşekkür ediyorum.Şuan benim halimi bir görseniz gülersiniz.Çünkü yeni taşındım.Heryer kutu dolu ve ben elimdeki küçük laptopu çözmeye çalışıyorum.Bir yandan da gözüm CHPkurultayında sanki bu evi bir başkası toplayacakmış gibi rahat bir tavır içindeyim.Sabahtan beri tarihi kurultayı izlemekle meşgulüm .Umarım içime doğan ve soldan yükselen güneş hiç solmaz.Bu arada klavyeyi F yaptığım için noktadan başka noktalama işareti bulamıyorum beni maruz görün.Görüşmek üzere...

SÜRÜLDÜM

2010-04-06T15:47:00.000+03:00

Çalıştığım işyerimden nedenini bilmediğim bir sesbepten dolayı başka yere görevlendirildim. (aslında nedenini biliyorum ama neyse) İnternetim yok,pencerem yok.iç hat telefonum yok, cep telefonum çekmiyor, yani anlayacağınız sürüldüm. Hapishane gibi yerdeyim.
Keser döner sap döner misali kendimi avutuyorum. Sizlerle buluşmam ancak haftadabir olacak. ne olur unutmayın beni, her güzel sözü, teselliyi kabul ediyorum. Sevgiler...

BİZİM GİZLİ BAHÇEMİZDEN/NERMİN BEZMEN

2010-03-15T16:46:00.001+02:00

Yarım bıraktığım ve seni seviyorum lafından nefret ettiğim bir kitaptı malesef. Yazar hiç çekinmeden üçüncü eşi olduğunu, hatta ikinci eşinden boşandırarak evlendiğini, çok küçük yaşlarda eşinin kendisi için garsoniyer ev tuttuğunu bile açıkça yazmış. Bu dürüst davranışından dolayı kendisini alkışlamadım değil ama yok kardeşim böyle bir evlilik ya da varsa ben bilmiyorum. Öyle evin içinde elele dolaşmalar, canım cicim, çayı uzatırken bile seni seviyorum lafları. Bir bayan olarak itiraf edeyim inanın seni seviyorum lafından ööö geldi. (bunu söyleyeceğimi hiç tahmin etmiyordum, yani seni seviyorum lafı biliyorsunuz biz bayanlar için duyacağımız en güzel bir kelime) Ya da bilmiyorum benim evliliğimde bir arıza var. Yani benim arada bir eşime laf vurmam gerekiyor, arada bir trip yapmam lazım, şöyle ağız tadı ile kavga etmem lazım ya da sustuğumda, alttan aldığımda söylediği lafları kaç ay geçerse geçsin unutmadan şaka yollu bile olsa yedirmem lazım, arada bir kısa süreli de olsa küsmem lazım, açıkçası Cengiz gözümün dikeni olacak kardeşim yoksa ben böyle lay lom bir ilişki istemem, canım sıkılır. Yok yok bende bir arıza var bence!

SADAKAT/İNCİ ARAL

2010-03-11T12:33:00.000+02:00

Hüznün her zaman insanı beslediğine inanan birisi olarak, kalemi kuvvetli yazarların özgeçmişlerini okuduğumda genellikle yalnızlık, çaresizlik ve hüzünle geçen yılları görüyorum.İnci Aral'ın bir röportajını okumuştum bir yerde; zannedersem anne ve babasını kaybediyor ya da ayrılıyorlar orasını pek hatırlayamıyorum ama kardeşleri ile birlikte yakınlarına dağıtılıyorlar. Kendisi ya halası ya da teyzesinin yanında büyüyor ve tam 7 bavul dolusu günlüğünü bu sıralar yazıyor. Yalnızlık, hüzün, acı, keder ve çaresizlik o kadar besliyorki İnci Aralı yazdığı kitaplar bir iç hesaplaşma ve içindeki fısıltılar olarak kaleme dökülüyor.Tabi kendisine kattığı derinliğide söylemeden geçmek olmaz.Kitaptaki kadınlar Azra ve Aliye çok uç noktada yaşayan, içlerindeki mahremiyeti, önyargıları ve değerleri yıkmış şekilde tutkulu bir hayat süren kadınlar. Kitapta ne kadar biz Azrayı tutkulu bir aşık kadın olarak görsekte aslında Ferda hastalık derecesinde etrafındaki kadınlarla bir ilişki yaşıyor. Azra onun için herzaman yerinde duran, kapısı çalınacak, yardımına koşacak acil durumlarda bekleyen bir kadın. İnci Aral; aşk'ı, evliliği ve ilişkiyi sorgulamış bu kitabında. Sadakatın ne kadar önemli olduğunu vurgulamış.Bir solukta okudum bu kitabı ve yine yeniden İnci Arala'a hayran kaldım.

"Aşk fiziksel ve ruhsal bakımdan tekeşli ve gönüllü bir sözleşme."
"Aşk geçer, sözleşmeler bozulabilir. Sonsuz sadakat olmaz. Sadakat insanin kişisel özgürlüklerini sınırlayan bir zorlamaya dönüşmemeli.

KARAKALEM, MEVSİMLERDEN ROMA VE İNANDIĞIM MASALLAR SİZİ KISKANIYORUM

2010-03-04T15:31:00.000+02:00

İtiraf ediyorum: Karakalemi, Mevsimlerden Romayı ve İnandığım Masalları kıskanıyorum. Çünki sayfanıza girdiğimde müziğiniz çalıyor, neyi istiyorsanız onu bizimle paylaşıyorsunuz.Güzel müzikleriniz sayesinde o muhteşem yazılarınızı okuyorum. Bazen dinleniyorum, bazende sizin sayenizde yeni sanatçılar keşfediyorum.

Ne yapayım yapamadım, günlerce uğraştım bende bloğuma müzik yükleyeyim diye ama olmadı! Hatta bu uğurda üye olmadığım site bile kalmadı. Artık kendi akıl sağlığımdan ve yeteneğimden şüphelenmeye başladım ama çaktırmıyorum tabi bu durumu. O yüzden beni takip eden dostlar ve ayrıca hasbelkader bir şekilde yazılarımı okuyan sevgili okuyucular, okurken fonda Zamfir ya da Kıtaro çaldığını farz edin. Size çok istemiştim özellikle İpek Yolu belgeselinin müziğini yüklemek ama olmadı; artık böyle idare edin.Sevgiler....

2010-03-03T13:05:00.001+02:00

Herkes Paul Aster diye yıkılıyorken, kitap okumayı seven ve bununla övünen ben ; bu yazarın ilk defa romanını okudum. Duru ve akıcı bir anlatımı var. Kurgu içinde kurgu var romanda, diğer kitaplarını okumadığım için tarzının bu olup olmadığını bilmiyorum. Ama sıkılmadan okudum diyebilirim. Şair olmak isteyen üniversiteli Adam Walker, siyasal bilimler profesörü Rudolf Born ve sevgilisi Margot ile başlayan bir ilişkiyi anlatıyor aslında kitap. Adam Walker kardeşinin ölümünden sonra kendi kendisine ahlaklı olacağına yemin eder ve kitapta bu durumu şöyle anlatır.
Oniki yaşındayken kendi kendine ettiğin yemini,ömrün boyunca ahlaklı biri olarak yaşamaya söz verdiğini unutmadın.İyi bir insan olmak istiyorsun,ölen kardeşinin anısı üzerine ettiğin yemine uymak için her gün çaba gösteriyorsun ama kanepede oturmuş, ablanın kadehini sehpaya koyuşunu izlerken,aşkın bir ahlak meselesi olmadığını, arzunun bir ahlak sorunu olmadığını ve birbirinizi ya da bir başkasını incitmediğiniz sürece yeminini bozmuş olmayacağını söylüyorsun kendine der ama ablası ile de enses ilişki yaşar. Açıkçası çok beni sarmadı ama yinede okunmaya değer bir kitap.

VEDA/ZÜLFÜ LİVANELİ

2010-03-02T10:07:00.002+02:00

Veda filmini izlerken açıkçası çok hüsrana uğradım. İzlerken farklı birşey bulacağımı,Atatürk'ün bilmediğim ya da unutulan bir yönünün öne çıkmasını beklerken, bildiğim şeylerin sağlamasını yaptım açıkçası. Atatürk'ün Selanik'te oynadığı oyun ise çok abartılıydı.Sanki savaş yapar gibi oyun oynuyordu. Oyunculardan ise bir tek Dolunayı beyendim. Gerçekten iyi rol çıkarmış. Özellikle Fikriye rolündeki oyuncu çok çocuksuydu ve iyi rol yapamıyordu. Sanki karşımda Melekler Korusundaki o saf ama her taşın altında çıkan kız karşımda gibiydi.Sinemada ben adeta bir belgesel izledim.Sadece ilgilimi çeken Bulgar göçü oldu.Vatansızlığın acısını adeta içimde hissettim ve Atatürküme sevgim ve minnettarlığım bir kat daha arttı.
Biliyorum Atatürk filmi çekmek çok zor, kimseyi beyendiremessiniz ama bu kadar basit ve bilinen şeylere de yatırım yapmak ya da günün anlam ve öneminden yola çıkarak rant sağlamakta hiç hoş değildi. Turgut Özakmanın yazdığı Dersimiz Atatürk filmini dört gözle bekliyorum.

SOBELENDİM

2010-02-23T09:53:00.001+02:00

Beni Minimalist mimlemiş, o zaman cevap vermek boynumun borcu. Kendinizi anlatan 7 özellik;
1- Bazen dinlemeden konuşabiliyorum. Bir gün önceden kurguluyorum söyleyeceklerimi, sonrada bir şekilde lafı açıp, karşımdaki ne söylüyor, bana ne demek istiyor demeden içimdekini döküyorum.Çünkü bir gün önceden kurgulamışım ben onları , söylemem lazım.(Bu huyumdan nefret ediyorum ve biran önce kurtulmak istiyorum. )
2- Tanımadığım karşımdaki kişiye bile 2 kredi hakkı veririm. Sevdiklerimin, dostlarımın ise daha çok kredileri bende mevcuttur. Ama bende kredileri tükendi mi, bitmiştir artık. Bazen sorgusuz, sualsiz, haber bile vermeden hayatımdan çıkartırım ya da çıkarım. Ama bu sürece kolay kolay gelmem, geldiğimdede mutlaka haklı olduğum konular vardır .
3- Sabırlıyımdır, hemde hayati meselelerde.Yani uzun vadeli işlerde kendime bile hayret ederim, nasıl böyle sabırla olayları karşılıyorum diye.. Ama eften büften konularda hiç ama hiç sabrım yoktur. Mesela üzerime birşey alacağım ya da kuaföre gitmem lazım değil mi? Hemen anında almam ya da gitmem lazım.
4- Kitap, kitap , kitap. Evet kitap almak ve okumak. Bazen kitapçılara gittiğimde kendimi kaybedebiliyorum.Bu konuda çok aç gözlüyüm.
5- Kendimle bazen çok dalga geçerim.Öyle çok hamarat ve aklı fikri temizlikte olan bir bayan değilim.
6-Geceyi, sessizliği, dinginliği severim. Bazen boş boş duvarlara bakmak bile dinlendirebiliyor beni,
7- Taşın altına elimi sokabilen insanımdır. Devlet memuru olduğum halde, kendi siyasi görüşüm doğrultusunda hemde Sivas gibi bir yerde sivil toplum örgütleri ve bağlı bulunduğum sendika ile hareket edebilen bir insanım.

Bende Fortunayı, Çalışkan Arıyı ve Hedefe Giden Yolu mimliyorum.Kolay gelsin.

İSTANBUL'UN KÜLTÜR BAŞKENTİ OLMASINI KINIYORUM!

2010-02-15T14:46:00.000+02:00

Evet başlığı yanlış okumadınız!

İstanbul'un kültür başkenti olmasını kınıyorum. Sizin Aşık Veyseliniz, Pir Sultan Abdalınız, Hasret Gültekininiz, Erdal Özünüz, Hasan Hüseyin Korkmazgiliniz, Sabahat Akkirazınız, Muhlis Akarsuyunuz,Zaralı Haliliniz var mı? Peki bir ara altında kebapçısı olan insanların diri diri yakılmak istendiği MADIMAK OTELİNİZ! Değil mi ama; kilimiyle, kangal köpeğiyle ünlü, on yılda bir Sivas olayları olmazsa aaa neden olaylar çıkmıyor diye rahatsız olduğumuz bir kenti nasıl kültür başkenti seçmezsiniz? Sonra bakarsın birgün Allahın izniyle Madımak Otelimizde müze olur, insanlar gelir müzeyi gezer, fotoğraflar çekerler değil mi ama? Camlarına da o zamanki belediye başkanının milletvekili resimlerini asarız, Cafer Erçakma'ğıda unutmayalım. Yıllardır aranıyor, yazık onunda resmi koyalım ki belki bir gören olur, nerde olduğunu öğreniriz de ailesinin içi rahat eder. Siz ne derseniz deyin ben; Sivası kültür başkenti seçiyorum .

İSYANA İSYAN HALİNDELER TEKEL İŞÇİLERİ

2010-02-09T13:12:00.001+02:00

Tekel işçilerinin direnişinde bence bir ilk yaşanıyor. Sendika başkanları işçileri örgütlemiyor tam aksine işçiler bir yol haritası çizmişler, sendika başkanlarıda arkalarından gitmek zorunda kalıyor. Yoksa Türk-İş'in başkanı Mustafa Kumlu hükümetin baş adamlarında birisi, oda bilmiyordu bu kararlı işçiler sayesinde hükümeti karşısına alacağını! O kadar kararlılar ve emeklerine o kadar güzel sahip çıkıyorlar ki , önlerinde saygıyla eğilmemek mümkün değil. Şeffaf çadırların içinde, soğukla boğuşarak, ama umutla, ama tek bir yürekle biz ölümüne burdayız diyorlar. Üstüne üstlük tek bir yasadışı slogan atmadan.Yüzlerine baktığınızda bir umut, bir ekmek için çırpınan kişileri buluyorsunuz karşınızda. O çadırda aslında her yöreden ve her kesimden insan var. Tam işte hükümetin istediği gibi bütün renkler birarada ve hak istiyor, göstersin bakalım açılımı bu çadıra!

Sayın Bakan, Tekel işçilerini PKK'lı olmakla suçluyor. Kendileri değil miydi davul zurna eşliğinde sınır kapısında onları karşılayan, seyyar mahkemeler kurduran? Mutlaka saygı kazanmak için dağa çıkmak, eline silah alıp ekmeğini yediği vatana ihanet etmek mi gerekiyor? Hak aramak PKK'lı olmak mı demek? Onların sesi aslında; Türkiyedeki çarpıklığın, adam kayırmanın, her kesimle kavgalı olan hükümete isyanı aslında. İsyana isyan halindeler Tekel işçileri. Esnafın ve duyarlı vatandaşların sayesinde ayakta duran bu kişileri PKK'lı olmakla suçlamak acaba vicdanlarını rahatlatmak için mi?

Teşekkürler Hayat!

2010-02-03T09:59:00.001+02:00

Hava soğuk ve kederli bir akşam; camlara yağmur vuruyor ve ben de günün anlam ve önemine uygun bir modda evime doğru yolalıyorum. Servisin içindeyim ama servisle birlikte ben de bir yerlerdeyim. Üzerime oturmuş bir sıkıntı, kendi kendime konuştuğum, çıkmazlarda olduğum anlardan biri işte...

Servis kırmızı ışıkta durdu ve buğulanmış camı silmek için yöneldiğimde gayri ihtiyari yan tarafımda duran büyük arabaya baktım; ve karşımda küçük telli pencereden bakan bir çift erkek gözü ile göz göze geldim. Araba zırhlıydı çünkü bir cezaevi arabasıydı; her yeri kapalı, kurşun geçirmez zırhlı arabanın pencere aralığından bakan bir mahkumun gözleriydi onlar! Bir o kadar uzak bir o kadar yakın bakan gözler! Etrafına bakan, servidekileri adeta bir çırpıda görmek için acele eden, özlem ve keşke diyen gözlerdi onlar!

Belki bir iftira üzerine ordaydı ya da gerçekten birisinin canını yakmıştı bilemiyorum! Ama beni etkileyen asla yerinde olmak istediğim bir an ve bir çift gözdü onlar! Acaba içinden neler geçiyor dedim kendi kedime! Belki de bana öykündü dedim; evine gidecek, yemek yapacak, havayı soluyacak, kavga edecek, balkona çıkacak diye düşünüyor dedim kendi kedime! Benim yerimde olmak istiyor , özgürlüğümü kıskanıyor dedim!Onun verdiği o rahatlık ve kıskanılmak duygusu ile kendime gelir gibi oldum. Ne acıdır ki birisinin sıkıntısı bana iyi gelmişti.Halbuki o koltukta oturan benim yüreğim daha bir kaç dakika öncesine kadar bir mengenenin dişleri arasındaydı.

Farkında bile olmadığım küçük şeyler, meğerse özgürlüğümün armağanıymış, beni ayakta tutan yarına hazırlayan rahat hareket edebilme kabiliyetimde gizliymiş.

Anladım ki bende bir başkasının düşüyüm, bir başkasının keşkesiymişim!Tanrıya şükranlarımı sundum. Bir dakika sonrasının planını yapabildiğim için , teşekkürler hayat!

YORGUN SAVAŞÇI

2010-02-02T13:31:00.000+02:00

Kemal Tahire ait bu roman Topçu Cemilin etrafında dönen olaylarla birlikte Birinci Dünya Savaşı ve Balkan Savaşından sonra bıkkın, yorgun ve dağınık bir halde gezen askerlerin Kurtuluş Savaşı için yavaş yavaş toparlanma sürecini anlatan bir kitap. Tabiki bu romanda aşkta var. Teyze kızı Neriman ve Cemilin aşkını anlatır. 12 Eylül darbesi ile sinemaya uyarlanan filmi, darbeciler tarafından yakılmıştır ve kopyası bile alınmayan bir kitap. Çok sürükleyici bir roman değildi aslında. Biraz sıkılarak okudum.

Başucumdaki Müzik

2010-01-26T14:33:00.010+02:00

Uçuk-kaçık bir kadının ilk karşısına çıkan kişi ile evlenmesiyle başlıyor kitap. Aslında sakin, dingin bir evliliği var kahramanın. Eşi çok planlı , programlı, ne istediğini bilen, birkaç dil bilen, mesleğinde başarılı bir diplomat. Tabi ki yaşantısıda buna göre; operalara giden, müzeleri gezen, kitap okuyan, canı sıkıldığında Londra sokaklarını arşınlayan, gönlünce alışveriş yapabilen, balolara katılan bir karakter. Bu yıllar 1940 yıllar, Demokrat partinin yeni yeni ortaya çıktığı bir dönem de abisinin arkadaşı olan, siyasette yıldızı parlayan ve hatta Menderesinde bakanı olan, kendinden yaşça büyük Fuatla karşılaşır .Fuat daha sonra aşkını ilan eder.Fuatın tüm ısrarlarına rağmen eşini terk edip, onunla olmamaya karar verir. Sonradan fark ederki artık kendisine dur diyemiyeceği bir noktadır, çünkü aşıktır Fuata.İlişkileri dolu dizgin, gizli-saklı başlar. Hatta hamile bile kalır.Fuatın Türkiyede bakan olmasından dolayı bir sansasyon yaşamasını istemez ve çocuğu aldırır. (tabi burada nikahlı eşini hiç düşünmüyor)

Eşinden bu durumu artık saklayamaz ve Fuatla olan ilişkisini söyler, çok gariptir eşi bu duruma hiç ses çıkarmaz. Hatta kadın neden diğer erkekler gibi tepki vermemesine bir anlam veremez (belkide kendisinin bağlı olduğu bakanlık olduğu içindir bu kabulleniş.) Eşinin isteği ile değil kendisi iradesi ile eşinden ayrılarak, Türkiyeye ailesinin yanına gelir. Yıllar sonra karşılaştığında eşinin, bir başka kadınla evlendiğini hatta çocuklarının olduğunu öğrenir. Aslında aşkı uğruna herşeyi terk eden kadın, roman karakterleri içinde en mutsuzu. Mutluğu aramaya çalışırken, kendisiyle birlikte etrafındaki kişiler de mutsuz oluyor farkında değil.
Fuat, Menderesle birlikte asılan iki bakandan birisi. Kürşat Başar bu olaydan yola çıkarak bu kitabı kurgulamış. Bence iyi bir kitap; sadece yazarın kaleminin güçlü olmasından öte kurgusununda başarılı olmasıyla alakalı. Yarım bırakacağım romanlardan birisiydi aslında ama sizlerden utandığım için (şuan okuduğum bölümde ismi olduğundan) yarım bırakmadım sabırla okudum. İnanılmaz sıkıldım. Şiddetle tavsiye etmiyorum.

İnanın siz takip ettiğim blog sahipleri Kürşat Başar'dan daha güzel yazıyorsunuz. Keşke sizinde güçlü bağlantılarınız ve sporsorluklarınız olsa, inanın harika şaheserler ortaya çıkarırsınız. Bir kere roman karakterine rahatlık batmış. Bulmuşsun diplomat bir eş, bir ayağın Venedikte, Londra ve Türkiyede. O balo senin, bu kafe benim dolaşıyorsun. Turgut ise, başarılı, seni seviyor, daha ne istiyorsun. Yasak aşkından çocuk yapacağına, Turgut'tan keşke bir çocuk doğursaydın. Bak kimse mutlu olmadı. Yaşadığın üzüntü ile birlikte tek başına kaldın. Fuatta Demokrat Parti ile çevirdiği dolaplarla ve sırlarla birlikte kendini ipin ucunda buldu.Oysaki Turgut evlendi. İki tanede çocuğu oldu. Sakın okumayın, inanın ne zaman bitecek diye kendi kendimi yediğim bir romandı.Belki bu romanı okuyupta beğenenler ya da kitap okuyucuları bu nasıl kitap eleştirmek diyecek ama inanın okurken bile sinir oldum. İçimde tutamadım ve sizinle paylaşmak istedim .

TILSIM

2010-01-21T12:38:00.002+02:00

Harflerin bir tılsımı kelimelerin bir ruhu var bence. Size bu tılsım ulaştığında, kelimelerim bir anlam kazandığında sizde bir tene bürünüyor. Öyle bir ruh birlikteliği oluşur ki aramızda, aynı şeyleri hisseder gibi oluyoruz. Aynı yöne uçan kuşlar gibi, aynı rüzgarın getirdiği nemi içimize çekiyoruz. Arasıra arkamıza bakıyoruz, sürüden ayrılan var mı diye? Uçarken hepimiz, aşağıya baktığımızda aynı renklerle, aynı doğayla ama farklı anılarla ya seviniyoruz ya da hüzünleniyoruz. İşte bizi bağlayan bu tümceler aslında. Ankara'dan, İstanbul'dan, Osmaniye'den, Sivas'tan kalkıp gelen göçmen kuşlar gibi.

Benim tümcelerim size ulaştığında sizinkilerle çoğalıyor, tıpkı sevgi gibi. Tıpkı yeryüzüne yağan karlar, yağmurlar gibi akıyor içime, sizin tümceleriniz, yorumlarınız çağlıyor nehirler gibi.

Benden ne kadar uzak olsanızda, kelimeleriniz içimde, beynimin kıvrımlarında, yazdıklarınız hayatımın her anında. Durmadan döndüm döndüm okudum, yazdım bende. Harfleriniz bende demlensin diye! Demlendikçe, sizi daha iyi anladım, tek olmadığımı fark ettim. Bıraktım bazen, uçurdum harfleri bekledim, izledim ne yapıyorlar diye! Bir yankı gibi sizlere koştuğunu gördüm, harflerimi arkanıza kattım cana, tene bürünsünler diye, çoğalarak bana gelsinler diye!O harflerin büyüsü ile sizi, bilgisayara iyice sokulmuş bir halde masanın bir başında duran sıcak kahvenizle yudum yudum beni okuduğunuzu hayal ettim.

İyi ki varsınız, bu tılsımı iyi ki sizinle paylaşıyorum.

ÖNÜNÜZDE SAYGI İLE EĞİLİYORUM EY KÖTÜ İNSANLAR

2010-01-19T14:37:00.003+02:00

Önünüzde saygı ile eğiliyorum ey kötü insanlar; iyi ki varsınız, ya siz olmasaydınız ben nasıl kendimi keşfedebilirdim. Nasıl içimdeki fırtınaları dindirebilir, içimdeki fısıltıları duyabilir ve uzak diyarlara gidebilirdim. Sizin kurnazlığınız, iyi niyeti suistimal etmeniz, sınıf atlamak için verdiğiniz mücadelede beni ve başkalarını merdiven gibi kullanmanız, yalan söylemeniz, iftira atmanız ya da üç maymunu oynayarak hayatı tüketmeniz sayesinde ben güzel insanları fark ettim. Hala bir yerlerde o saf masum çocuğun benim içimde olduğunu anladım.

Sizin gibi olmadım, sizin gibi insanları kötüleyerek ya da kullanarak bir yerlere gelmedim. Başım dik onurlu mücadelemi verdim ben, yaşam denen bu sınavda. Kopya çekmedim, bilgim neyse, neyi okudumsa neyi gördümse kağıdıma onu yazdım.Belki sınıfta kaldığımı zannettim ama geçenleri de gördüm. Giderken sadece bedenlerini götürdüler, geride kalan ise hayata bıraktıkları kokuşmuş pislikleriydi.Asırlardır varsınız, giderekte arttınız hatta ,ama bu dünyayı yine güzellik ve iyilik kurtaracak .

Tekrar teşekkür ediyorum size, iyi varsınız da iyi insanların kıymeti sizin sayenizde anlaşılıyor. Ya olmasaydınız, ne olur du halimiz?

BEŞİNCİ DAĞ

2010-01-18T13:49:00.000+02:00

İlyas peyganberi anlatan bir kitap. Ülkesinin kralı Lübnanlı Yezavel ile evlenir ve aslında tek tanrıya inan kral eşinin etkisinde kalarak Lübnan tanrılarına inanmaya başlar.Tanrı marangoz olan İlyas aracılığı ile krala mesaj gönderir ve ülkesinde kuraklık başlayacağını söyler. Daha sonra İlyas, Tanrı'nın buyruğu ile Ürdü'nün doğusuna kaçar ve Sarepta kentine ulaşır. Yine Tanrı'nın işaret ettiği dul kadının evine gider. İlk mucizesini burda gösterir, dul kadının biricik oğlu ölür ve sonra onu diriltir. Daha sonra bu kadına aşık olur, sevgisi karşılıksız değildir. Yıllar sonra sevdiği kadın ölür, onun dirilttiği oğlu ile Akbar kentine gelir. Kentte veba salgını vardır, hemen hemen herkes ölmüş, kent viran haldedir. Ayrıca Asurlular tarafından da yağma edilmiştir.İlyas yaşadıklarını gözden geçirmeye başlar; sevdiği kadın ölmüştür, kendisini kabul eden kent yerle bir olmuştur. Bunun bir sınav olduğunu düşünür ve Tanrı savaşanın yanındadır der.İlyas kenti yeniden yaratır, kente vali olur. Öyleki kentin çocukları Biblos yazısını öğrenir, kadınlar dokuma geleneğini geliştirir. Sonra kenti arkasında bırakarak, elindeki asa ile İsraile gelir.Okuduğumda etkilendiğim tümceler ise şöyle;

"İnsan yazgısına ihanet etmek için doğar.Tanrı yüreklerimize gerçekleştirilmesi olanaksız istekler koyuyorda yalnızca"

"Bir insan kendi yazgısına doğru yürürken sık sık yön değiştirmek zorunda kalır. Kim zaman, dış koşullar ondan daha güçlüdür, bu durumda bir korkak gibi görünmek, yönünü değiştirmek zorunda kalır. Bütün bunlar onun eğitiminin bir parçasıdır"

"Her insan, bir an geliyor,yaşamında bir tragedyanın ortaya çıktığını görüyordu; bu, bir kentin yıkılması, bir çocuğun ölümü, kanıt gösterilmeden yapılan bir suçlama, onun yaşamı boyunca sakat bırakılacak bir hastalık olabiliyordu. İşte o anda, Tanrı onu kendisiyle boy ölçüşmeye ve sorduğu soruya cevap vermeye çağırıyordu:"Bu kadar kısa ve acılarla dolu bir yaşama neden böylesine asılıp duruyorsun? Verdiğin bu savaşımın anlanı ne?"

Bu sorunun cevabını veremeyenler, baş eğiyordu. Ama varlığına bir anlam vermeye çalışanlar, Tanrı'nın adaletsiz olduğunu düşünüp yazgısına başkaldırıyordu. İşte bu durumda göklerden bir başka ateş iniyordu yeryüzüne-öldüren değil, eski duvarlara yıkarak her insana gerçek yeteneklerini sunan ateş. Korkaklar, bu ateşin gönüllerini sarmasına hiçbir zaman izin vermiyordu-onların tek isteği, durumun en kısa sürede eskiye dönmesiydi; böylelikle eskiden olduğu gibi yaşamayı ve düşünmeyi sürdürebileceklerdi. Buna karşılık, yürekli olanlar, eskimiş aşılmış olan herşeyi ateşe veriyor ve büyük iç acılar çekme pahasına her şeyi terk ediyorlar Tanrı'yı bile-ve ilerlemeyi sürdürüyorlardı."Yürekli olanlar her zaman inatçıdır" Tanrı, göklerde hoşnutlukla gülümsedi: O'nun istediği buydu; her insanın, kendi yaşamının sorumluluğunu kendi eline alması. Sonuçta, oğullarını bağışların en büyüğü ile donatmıştı: Seçim yapabilme ve kendi eylemlerine karar verebilme yeteneği. Yalnızca bu kutsal ateşle yanmış erkekler ve kadınlar, O'na meydan okuyacak yüreğe sahipti. Ve yalnızca onlar, kendilerini O'nun sevgisine geri döndürecek yolu biliyorlardı, çünkü başlarına gelen tragedyanın bir cezalandırma değil, bir meydan okuma, bir sınav olduğunu sonunda anlıyorlardı.

BÜYÜLÜ KURABİYE

2010-01-13T15:35:00.000+02:00

İçine biraz hoşgörü, biraz sabır, neşe, ölçülü öfke, merhamet, iyi niyet, gayret koysam kurabiyelerin. Onları teker teker yedirsem önüme gelenlere. Bu büyülü kurabiyelerden tadanlar kendilerinden geçseler. Başkalaşsalar, karşısındakini ötekileştirmeseler. Bana da eline sağlık deseler olmaz mı?
Acaba toplatırlar mı kurabiyelerimi ya da beni içeri alırlar mı? Hey, sen ne hakla bu sistemi bozuyorsun diye! Değiştirme bizi, biz halimizden memnunuz derler mi?

İTALYANCA AŞK BAŞKADIR

2010-01-13T12:32:00.000+02:00

İgnora'nın aşkı uğruna ülkesini terketmesi ile başlıyor roman. Öyle ki aile tarafından İgnora aforoz ediliyor adeta. Çünkü, imkansız bir aşktır onunkisi, aşkının nikah törenine şahit olduğu gibi sevdiği adamın çocuğunun nikah törenini bile görür. Hep ikinci kadın olarak yer alır ama bunun yanısıra sevdiği adamada bilgelik yapar. Yol gösterir, sorunlarını çözmeye çalışır. İgnora her daim ailesine mektup yazar bıkmadan usanmadan. Birgün mektubuna cevap gelir, cevaplayan ne yazık ki annesi değil kızkardeşleridir. Çünki annesi bakıma muhtaçtır, belki bu mektupları alınca ülkesine geri döner, annesi bakar ümidi taşırlar. Evet İgnora ülkesine döner, çünki sevdiği adam ölmüştür ve sevdiği adamın eşi onun burdan gitmesini ister. İtalyayı o kadar çok benimsemiştir ki düşünceleri bile İtalyancadır. İrlandaya geri döndüğünde herşey yeni başlamaktadır aslında İgnora için. Bu sürgündeki hayat aslında ona bir derinlik katmıştır. Artık etrafını güzelleştiren ve çözüm üreten bir kadın olmuştur. Ülkesinde yaşam kavgası verirken bir okulda İtalyanca kurslarına başlar. Bu kurslara her kesimden kişiler gelir. Öyle ki ülkenin en zengin bir bayanıyla, bir sahtekar, bir otel kapıcısı bile aynı sınıftadır. Kursa gelenlerin hepsinin bir öyküsü ve sıkıntıları vardır. İgnora sadece İtalyanca öğretmez onlara, onların özellerinide öğrenmeye başlar. Ve aslında o kursta bilinmeyenlerin, karanlıkta kalanların ötesinde büyük aşklar vardır. Hayatının aşkını bulur.
Çok akıca bir roman olduğu gibi beni hayrete düşüren bir konuda İrlandalıların kendi değerlerinin biz Türklere çok benzemesiydi.

DESTİNA

2010-01-13T10:25:00.001+02:00

Destina, kurgusu bakamından ilginç bir kitap. Satır aralarına sıkıştırılan tarih bilgisi ile Araplaşan Türkleri vurgulaması güzeldi. Verdiği mesaj ve bilgiler sıkı bir tarih bilgisine dayanıyordu. Okunmasada bence olur. Birşey kaybetmessiniz.

TARİHİMİZLE YÜZLEŞMEK

2010-01-13T10:22:00.001+02:00

Prof.Dr.Emre KONGAR'ın bence yakın Cumhuriyet Tarihine ışık tutan ve kalıplaşmış tabuları yıkan bir kitap. Bence dönüp dönüp okunacak bir kitap.

OĞUZNAME

2010-01-13T10:20:00.001+02:00

Oğuzname, Ömer Oflaz'a ait bir kitap. Kitapbın özü, Türklerin Orta Asya'dan Anadolu topraklarına gelirken , kültürlerini, örf ve adetlerini , ayrıca Şamanizim diniyle birlikte müslümanlığı harmanlayarak bu topraklara göç etmelerini anlatıyor. Okurken bazen günlük yaşantımızda basit diyebileceğimiz bazı ögelerin, köklerinin yüzyıllar ötesine dayanması insanı şaşırtıyor. Sadece sıkıcı olan yazarın, aynı konuları devamlı tekrar etmesi.

DOKUZ GÜNLÜK KRALİÇE

2010-01-13T10:17:00.000+02:00

Tarihte gerçek yaşanmış olayları anlatırken, doğruluk bence çok önemli. Pek edebiyat bence için işine girmiyor. Yani bu tür romanları edebi eserlerle aynı kefeye koyamam. Tudor ailesini anlatan gerçekten sürekleyici bir roman. Okuduğumda bazı şeylerin değişmediğini gördüm aradan yüzyıllar geçse de. İhtiras, gurur, gelenek ve göreneklerin insanları bazen ezmesini, karanlığın , cehaletin bulaşıcı bir hastalık gibi çabuk yayılmasını, cinselliğin, koltuk sevdasının hiçbir zaman değiştemediğini bu kitapta birlikte tekrar anlayacaksınız. Dikkatimi çeken ise; bu ortaçağ karanlığından İngilizlerin sıyrılıp çıkması. (Biz hala aynı yerimizde sayarken) Öyle ki; kadın ve erkeklerin bir arada ve aynı dersleri görmesi ayıplanacak birşeyken ya da bir annenin çocuğunu emzirmesi halk arasında dedikodu malzemesi olabilecek kadar sığ düşünen insanların arasında yaşamak.. Okumanızı tavsiye ederim.

ÇİVİ ÇİVİYİ SÖKER

2010-01-13T10:14:00.000+02:00

Muazzes İlmiye ÇIĞ'la yapılan söyleşiden oluşan bir kitap. Büyük kadın , büyük bir sümerolog. Keşke herkes olaylara böyle bilimsel bakabilse. Ezberleri bozan, bize öğretilen mistik hatta dedikoduları bilimselliğe oturtan bir genç beyinli cumhuriyet kadını.

TURGUT NEREYE KOŞUYOR

2010-01-13T10:10:00.000+02:00

Dönemi korkusuzca anlatan harika bir kitap. Özal dönemini merak edenler lütfen okusunlar

BEN ATATÜRKÇÜ DEĞİLİM

2010-01-13T10:08:00.000+02:00

Nadir Nadi'ye ait bir kitap. Gerciliğili, yobazlığı Atatürk'le örtmeye çalışan sözde çağdaşları anlatan süper bir kitap.1980 darbecilerinin Atatürk'ü kullanarak nasıl Türkiyeyi 50 yıl geriye götürdüklerini okumak istiyorsanız bu kitabı okuyun derim .

AYLAK ADAM

2010-01-13T10:04:00.000+02:00

Sindire sindire yavaş yavaş ve çok severek okuduğum bir kitap. Yusuf Atılgan'ın bence en güzel kitabı .

Sustu. Konusmak lüzumsuzdu. Bundan sonra kimseye ondan bahsetmeyecekti. Biliyordu anlamazlardı

BÜTÜN DÜNYA

2010-01-13T09:58:00.000+02:00

Çok severek okuduğum bir dergi idi. Ta ki babamda eski sayılarını temin edipte okuyuncaya kadar. Gördüm ki kendini tekrar eden bir dergi. İnanın ordaki bazı yazılar tıpatıp aynı.

TÜRK TARİHİ

2010-01-13T09:55:00.000+02:00

Prof.Dr.Sina AKŞİN, gözetimide tam 5 öğretim üyesin tarafından hazırlanan 5 ciltlik bir kitap. Türklerin ilk yerleşim yerlerinden başlayarak, günümüz yakın Cumhuriyet Tarihine kadar gelen mükemmel bir kitap. Öyleki bu kitapta Türklerin yaşantısını, savaşları, antlaşmaları anlattığı gibi el sanatları, mimarisi gibi bilgilerde veren enfes bir kitap.

UĞUR MUMCU

2010-01-13T09:52:00.002+02:00

Uğur Mumcu'nun bütün eserlerini okumuş birisiyim. Cumhuriyet ve Demokrasi şehidi Uğur Mumcu'yu rahmetle anıyorum.

GİTME ZAMANI

2010-01-13T09:50:00.000+02:00

Okuduğum kitaplar içinde en kötüsüydü diyebilirim. aslında konu bakımından güzeldi. Kişinin yurdunu ve sevgilisini bırakıp Almanya'ya gitmesi. Yabancılaşma, bir yere ait olamama hissi ve en yakın arkadaşının AIDS'li bayan arkadaşı ile ilişkiye girmesi.Tavsiye etmem, güzel bir kitap değildi.

LATİFE HANIM

2010-01-13T09:41:00.000+02:00

Okuduğumda Latife Hanım'ın hiç okadar da hiçe atılacak bir kadın olmadığını anladım. Kişilikli, iyi bir eğitim almış ve kendinden taviz vermeyen bir kadın olarak gördüm. Bence her ikisidi birbirini taşıyamamış. Ama en güzel aşkını suskunlukla yaşaması...

Ayrıca Turgut Özakman İpek Çalışların çok belgeye dayanmadan bazı konuları hayali yazdığını söylüyor ama ...

BÜTÜN KALELER ZAPTEDİLMEDİ

2010-01-13T08:57:00.000+02:00

Hulki Cevizoğlu'nun Atilla İlhan'la yaptığı söyleşisini kitaplaşmış hali. Ne olur okuyun ve hatta çocuklarınıza bile okutum. Müthiş Türkiye tesbitleri var.

Bab-ı Esrar

2010-01-13T08:54:00.000+02:00

Ahmet Ümit benim favori yazarlarımdan birisidir. Kipatlarını yazarken adeta bir doktora öğrencisi gibi hazırlanıyor. Mevlana ile Şems-i anlatan harika bir kitap. Her satırını yalayarak okudum.Ama bu konuyu en güzel yazan Elif Şafak.

AŞKNAME

2010-01-13T08:49:00.000+02:00

Bir arkadaşımın üzerine alıp okuduğum bir kitap. Bir kere yazarın dili çok ağır. Ayrıca okurken böyle aşk yoktur diye düşünüyorsun. Ne kitabı ne de yazarını hiç sevmedim.

Kırmızı Pelerinli Kent

2010-01-13T08:46:00.000+02:00

Bu kitapla ben Aslı Erdoğan ile tanıştım. Kalemi çok güçlü bir kadın. Koskocaman kentte yalnızlığı diben kadar yaşayan bir kadını anlatmış. Her ne kadar Roj TV de programlara çıksada güzel yazıyor.

MARAZ

2010-01-13T08:43:00.000+02:00

Hande Altaylı'nın 1 yılda yazdığı ama 1 günde okunan sabun köpüğü gibi tam bir yaz kitabı. Aslı karakteri biraz bana uçuk bir kadın modeli gibi geldi. Çok akıcı ama size birşey veren bir kitap değil. Fatih Altaylı'nın eşi olmasının birazda faydasını gördüğüne inanıyorum.

PATASANA

2010-01-12T16:25:00.003+02:00

Aşk, kanıtmış, sırmış ve nedenmiş. Patasana'da geçen bu sözler aşkın en güzel tarifi bence. Yüzyıllar öncesinden gelen tabletler ve günümüz...İnsanoğlunda tek değişmeyen, aşk, hırs, ihtiras, güç isteği ve ne yazık ki öldürme hissi. Harika bir roman lütfen okuyun. Bu romandan sonra Hittiler hakkında bilgi edinmek isteği doğdu bende. Bence bir yazarın okuyucuya en güzel hediyesi değil midir bilgi edinme isteği.. İyi ki varsın Ahmet ÜMİT.

DA VINCI ŞİFRESİ

2010-01-12T16:23:00.002+02:00

Okuduğum en sürekleyici ve beni bilgi bakımından doyuran bir kitaptı. Kurgusu ve sizi hep dinamik tutarak kitabın kendisine hapsetmesi çok güzeldi. Sır, kehanet, mistik her zaman insanoğlunun peşinden koştuğu bir olgu olmuş. Muhteşem Da Vinci'nin bu kitapta daha da bir kıymet kazanması çok güzeldi. Lütfen okumayan arkadaşlar bu kitabı okuyun.

EVLERİN IŞIKLARI BİR BİR YANARKEN

2010-01-12T16:21:00.001+02:00

Eğer beyin yorgunluğu çekiyorsanız, hayata birazdan alttan ya da kenarlardan bakmak istiyorsunuz size öneririm.İclal Aydın'ın en sevdiğim yönü bu galiba; kolay, herkesin akılan gelen ama yazıya dökülmeyenleri yazmak.

AŞK

2010-01-12T16:18:00.001+02:00

Bu kitap benim çok sıkıntılı bir anımda elime geçti. Nerden bilebilirdim yaralarımı saracağını.. Akıl imbiğinden geçerek dini yorumlamak, inancı sorgulamamak çok güzeldi bu romanda. Şems'in kırk kuralı bence yaşama dair kırk kural. Aşk'ın tarifi, yüceliği ve sıkıntılara kalkan olmasını dile getirmesi ise muhteşemdi.Bu kitaptan çok şey aldım ve çok şey paylaştım.

NEW YORK SEYİR DEFTERİ

2010-01-12T16:15:00.000+02:00

Bu kitabın en önce tasarımı ve biçimi çok sıcaktı. Elime aldığımda biraz ön yargılı aldım gezi notları diye. Ama lütfen okuyon öyle size sarmalıyorki..

NİNATTAN'NIN BİLEZİĞİ

2010-01-12T16:13:00.001+02:00

Eğer Hititler hakkında bilgi sahibi olmak istiyorsanız bu şiirsel anlatımı okumanızı tavsiye ederim. Görülecektir ki Anadolu topraklarına gelen ve yerleşen bu insanlar tapınaklarına temiz olarak gitmişler, her zaman inançları olmuş, ilahiler okuyan kişileri olmuş, fallarına bakan kişileri olmuş,aş , nefret , kin her zaman bu topraklarda olmuş.

EN SON YÜREKLER ÖLÜR

2010-01-12T16:10:00.001+02:00

Sanki yazar bu kitabı yazarken kendini kasmış gibi. Yani edebi tümceler kurmak için kendini zorlamış ve her cümle sanki birbirinin tekrarı olmuş.Okurken çok sıkıldım .

MOR

2010-01-12T16:09:00.001+02:00

Mor'la birlikte İnci Aral'la tanıştım. İlk defa okudum bu yazarı ve kendime çok kızdım, neden bu kadar çok geç keşfettim diye. Lezzetli bir edebiyat kitabı bence. Yavaş yavaş, sindire sindire okuyacaksınız, karakterlerin dip dalgalarını. Karakterler bence ikiye ayrılmış, güçlü, ezik kadınlar ve erkekler. Ama ortak noktaları içlerinde yaşadıkları sessiz çığlıklar, içlerini yalayan dalgalar. Eğer psikolojik romanlardan hoşlanıyorsanız okuyun derim .

ARAF

2010-01-12T16:06:00.001+02:00

Araf, gurbetin, sıla hasterinin ve hiçliğin bence kitabı. Kişiler ise yaşadıkları kültürde cinsel tercihleri yüzünden belki de dışlanacak olan kahramanlar üzerinden kurgulanmış bir roman. Bence Elif Şafak'ın kendi kendisiyle fısıltı halinde konuştuğu psikolojik bir roman olarak değerlendiriyorum.

KAZANAN YALNIZDIR

2010-01-12T16:02:00.000+02:00

Diğer kitapları kadar etkileyici değil ama yinede satır aralarında altı çizilecek pek çok tümce buldum ben. Şöhretin bulaşıcı olduğunu ve sınıf atlama yarışını çok güzel anlatan ve farkındalık hissini de veren bir kitap olduğunu düşünüyorum.

CUMHURİYET:TÜRK MUCİZESİ

2010-01-12T16:00:00.001+02:00

İnanın yutarak okudum. M.Kemal Atatürk'ün vizyonu, kararlılığı, dünyayı takip etmesi, hoşgörüsü ve devlet adamlığına hayran kaldım. Tabiki İsmet Paşayı da unutmamak lazım. M.Kemal Atatürkün verdiği mücadeleyi görmek ve Cumhuriyetin değerini anlamak için bu kitabı lütfen okuyun. Kızlarımı bırakabileceğim başucu kitaplarından birisi, adeta bir şaheser. Belgelere dayanarak bize yakın Cumhuriyet tarihini anlattığı için Turgut Özakmanın yüreğine, emeğine ve eline sağlık. Tanrı ona uzun uzun ömürler versin ki daha çok bize bilgilendirebilsin

ELDİVENLER, HİKAYELER

2010-01-12T15:57:00.002+02:00

Murathan Mungan mutlaka eşcinsel motifli yazılar yazıyor. Kendi içindeKİ eşcinselliği bize anlatıyor. Bu kitaptaki öykülerde de ben bunları buldum. Kadınları, erkekleri ve ilişkileri anlatan bir öykü kitabı.

BİN MUHTEŞEM GÜNEŞ

2010-01-12T15:55:00.000+02:00

Vatansızlığın ya da vatanınızın istila edilmesi ile çaresizliğin kadınlar bedeninde buluştuğu bir kitap. Duygularımın şahlandığı ve iyi ki bir Cumhuriyet kadın olarak hayatımı idame ettiriyorum diye Tanrıya şükranlar sunduğum harika bir başyapıt. M.Kemal Atatürk ve bu topraklarda yaşayan çağdaş düşünen insanlara ne kadar minnettar olduğumu bu kitapla bir daha anlamış oldum.

UÇURTMA AVCISI

2010-01-12T15:53:00.002+02:00

Dostluk kavramı adı altında aslında azınlık psikolojisi ile hareket eden ezik Hasan ile kendi öz eleştirisini yapan Emir'in işgal altındaki ülkesinin portresini çizen ağlayarak okuduğum bir roman

PİNHAN

2010-01-12T15:52:00.000+02:00

Aşk'ın sadece hissetmekle başladığını anlatan ,tasavvufla yoğrulmuş , kurgusu çok güzel olan bir kitap. Öyle bilgiler edindim ki Elif Şafak'ı kutlamak gerekiyor. En ince ayrıntısına kadar hatta mezar taşlarının biçimleri ve isimlerine kadar anlatmış yazar.Tasavvufu bizlere pompalayan dincileri ince bir çizgi ile ayırmış Elif Şafak bu romanında.

ÇALIKUŞU

2010-01-12T15:48:00.001+02:00

Türk Klasiklerini 39 yaşında okumam benim ayıbım diye düşünüyorum. Feride ve Kamranın aşkının okurken, savaş yıllarına, yokluğa, Feridenin Cumhuriyet yolunda verdiği mücadeleye tanık oluyorsunuz.

TÜRKAN

2010-01-12T15:46:00.000+02:00

Sevgili Türkan Sayla'nın hayatı her zaman benim için bir yol haritası olmuştur. Herşeyin bir bedeli olduğu, disiplinli çalışmayla her işin üstesinden gelinebileceğini bu koca yürekli bilim kadını insanlığı ile birleştirerek bana anlatmıştır. Kendinisi tanıdığım için, birçok konferansını dinlediğim için ve kurmuş olduğu Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği üyesi olduğum için her zaman onur duymuşumdur. Kendisiyle barışık, aşklarını, üzüntülerini, yediği tokadı hiç gocunmadan anlatan, gündemi takip eden, cesur kadının hayatını okumak bana güç verdi. Onun yolundan gidenler ve kardelenler karanlık güçlerle her zaman karşılaşacak ve yok edeceklerdir. Kardelenler gibi bende Türkana Saylana rahmet diliyor, şükranlarımı sunuyorum.Ayşe Kuli'ninde eline sağlık diliyorum.

KÖY ENSTİTÜLERİ

2010-01-12T15:43:00.000+02:00

Köy Enstitüleri benim için bir yaradır. Kapanması ile Anadolu halkı köylüleşmeye ve eğitimden yoksunlaşmaya başlamışdır. Can Dündar'ın bu kitabını okuduğumda hele hele kitapla birlikte verilen CD'yi izlediğimde inanın gözyaşlarımı tutamadım. Bir daha Atatürk'e minnet duygularımı sundum, kapatanlara ise kızdım.

PADİŞAH ANALARI VE 600 YIL BİZİ YÖNETEN DEVŞİRMELER

2010-01-12T15:25:00.000+02:00

Padişah analarının nasıl devşirme olduklarını, kendi çıkarları için nasıl padişahları avuçlarının içine aldıklarını, taht kavgası için kardeşlerini boğduran padişahları, anaları okudum. Nasıl bir insan kendi ırkını reddedebilir, nasıl bir anda Türk olabilir.Okuduğunuzda dehşete düşüyorsunuz çünkü hiç Türk bir padişah anası yok.

21. YÜZYILDA TÜRKİYE

2010-01-12T15:21:00.000+02:00

Yakın Cumhuriyet tarihini hem siyasal hem de ekonomi anlamında öğrenmek istiyorsanız. Emre Kongar'ın bu kitabı harika. Hatta Cumhuriyet Üniversitesi Sosyoloji Bölümünde bu kitabın ders kitabı olarak okunduğunu da biliyorum.

GÜVEN I-II

2010-01-12T15:16:00.001+02:00

Vedat Türkali'nin bence en güzel kitaplarından birisi. TKP sürecini ve fazişmi irdeleyen, II. Dünya Savaşı sonrası Türkiye'nin durumuna ışık tutan, o dönemi anlatan ve içinde çok güzel bir aşk hikayesi barındıran kitap.

ÜÇ AYNALI KIRK ODA

2010-01-12T15:12:00.000+02:00

Öyküleri bir solukta okudum. Özellikle aynalı pastane ben de hüzün ve artık geri dönemiyeceğimiz duyguları, kaygıları ve fırsatları kaçırdığımızı antalan güzel bir tat bıraktı.

ALAMUT:FEDAİLERİN KALESİ

2010-01-12T15:10:00.000+02:00

Hasan Sabbahı anlatan bu kitap bence birazda deliliğe övgü. insanların zaaflarını ve cahilliklerini kullanarak, kendince bir imparatorluk kuran lider. Okuduğumda Hasan Sabbah'ın olayları bakış açısı, yorumlaması ve bilgiye verdiği önemi daha iyi anladım. Ayrıca bunun yanında zeka'nın sadece insanlığın hizmeti için değil, insanlığı yok eden, lanetleyen bir gelecek bıraktığında şahit oldum. Liderlikle devlet adam olmanın farkını bu kitapta daha iyi anladım. Herkes lider olur (terör örgütü, tarikat ,vb.) ama herkes devlet adamı olamaz.

ÖLÜM BİR VARMIŞ BİR YOKMUŞ

2010-01-12T15:08:00.000+02:00

1992 yılında nobel ödülü almış bir kitap. Bence kitabın en büyük özelliği, sadece virgül ve nokta ile yazılması. Uzun uzun tümcelerden oluşan bir kitap. Ölümün o ülkeden elini ayağını çekmesi ile başlıyor. Halk o kadar çok seviniyorki bunu camlarına bayraklarını asarak kutluyorlar. Ama gün geçtikçe, hastaların bir türlü iyileşmemesi, bakım ihtayacının duyulması, hastahanelerde yer bulunmaması, insanların hastalara bakmaması gibi sorunlarla ülke karşı karşıya kalıyor.Bu sorun en önce bir ülke sorunu gibi algılanıyor ama daha sonra insanlar buna bir çare bulmaya çalışıyorlar. Öyleki komşu ülkeye gece vakti sınırdar geçerek anında ölümlerini seyrediyorlar. Çünki komşu ülkede hala ölüm devam etmektedir. Bu komşu ülkelerin sınıra götürmeleri öyleki mafyalaşmaya kadar gidiyor. Bence okunması gereken felsefi bir kitap.

VEBA

2010-01-12T15:06:00.000+02:00

Varoluş Felsefesini eğer çok seviyorsanız mutlaka okuyun. Çaresizlik, umutsuzluk ve dayanışmanın en güzel örneği.

BABA VE PİÇ

2010-01-12T15:04:00.000+02:00

Elif Şafak'ın kurgusunu ve dilini çok seven birisiyim. Birkere bu kitabı yazarken, Ermeni meselesi hakkında çok iyi araştırma yaptığını fark ettim. Öyle ki Sivas Taşlıdere mevkiinde öldürülen birkaç ermeniyi bile kaleme almış. Fikirlerini çok sevmeyen birisi olarak kurgusu ve dili için okunmaya değer

GÜLÜN ADI

2010-01-12T13:56:00.000+02:00

İnanılmaz bir başucu kitabı. Dönüp dönüp okanacak bir kitap. Sinemada izlediğimde bu eser sadece polisiye bir roman gibi aksettirilmiş. Ama aslında Hıristiyanlığı anlatan hatta kendi içindeki tarikatları anlatan felsefi bir kitap.

KÜÇÜK PRENS

2010-01-12T13:53:00.000+02:00

Küçük Prens acaba çocuklara mı yazılmış yoksa biz farkındalık mücadelesinde bulunan büyüklereme. Tekrar tekrar okunması gereken bir kitap.

2010-01-12T13:47:00.000+02:00

Bu kitabı okurken, sanat için sanat kavramını düşündüm. Aylak Adam kadar lezzetli olmayan bu kitap yalnızlığın aslında bir kader olmadığını Zebercet karakterinde göstermiş. Yalnızlıktan bunalan Zebercet'in aslında yalnızlığı sevdiğini ve buna göre hayatını sürdürmesini uzun uzun tasvirlerle anlatmış.

MARTI

2010-01-12T13:43:00.001+02:00

Martı, bence her çocuğa ve her canımız sıkılınca ya da umutsuzluğa düştüğümüzde okuyacağımız başucu kitabı. Farklı olmanın bedelinin yalnızlık olduğunu anlatan ve biraz hayata donkişot gibi bakabilmeyi öğreten bir kitap,

UMUT

2010-01-12T13:03:00.000+02:00

Umut Cumhuriyet Dönemi'ni aslında sosyolojik açıdan da değerlendiren bir kitap. Değişen rejim ile insanların bu rejimi kabullenmeleri ama bunun yanında geleneklerini ve kültürlerini sürdermelerini anlatıyor. Ama bence en güzel vurgulanan öge VATAN SEVGİSİ. Bu kitabı okurken üzüldüğüm bir nokta şu oldu. Hala insanların Kulin'in ailesinin yaşam standardına erişemediği. Hala aynı sıkıntı ve sorunlar ile karşı karşıya kalmamız oldu. Sürekleyici ve besleyici bir kitaptı benim için.

BİLMEMEK

2010-01-12T12:59:00.001+02:00

Varoluş felsefesinin son edebiyatçılarından olan Milan Kundera'nın iyi bir psikolojik kitabı. Farkındalık ve insanın kendini yaban hissetmesini güzel bir dille anlatmış. Yalnızlık, yabancılaşma ve gurbet özlemini içinizde hissederek okuyacağınız bir kitap.İnanın her satırını yutarcasına okudum .

KAYIP SÖZ

2010-01-12T12:55:00.001+02:00

Kayıp Söz, gerçekten güneydoğuyu anlamaya çalışmak isteyenlerin okuyacağı bir kitap.Kişilerin özel yaşıntılarındaki yalnızlıklardan ve iç savaşlardan yola çıkarak, kürt meselesini vurgulamaya çalışan bir roman. Ayrıca yazarın sol kimliğini sorguladığı bir roman .Severek okudum.

YABAN

2010-01-12T12:52:00.001+02:00

Okumakta geçkaldığım bir romandı yaban. Birkere kitabın ismi harika. Köylülükle kentleşmenin kalın bir çizgi gibi ayrıldığı ve Anadolu'nun bir köyünde kesişen kaderi anlatan bir kitap .Yazar çok güzel tahliller yapmış bu romanda, adeta öz eleştiride bulunmuş. Köylünün bu cehaletini kendi gibi entellektüel kişilerde aramış. Savaş dönemini, köylü halkının durumunu, bazen aymazlığını anlatan ve savaşın çirkin yüzünü gösteren bir kitap. Ve aşk, her ne koşulda olursa olsun insanı gelip bulduğunu bu roman bana bir daha anlattı.

UZAĞA GİDEN KADIN

2010-01-11T12:54:00.000+02:00

Bazen tanımadığınız ama yüreğinize dokunan birisi mutlu edebilir sizi. Yaşadığınızı, kim olduğunuzu, emeklerininiz boşa gitmediğini ya da sizi beyendiğinizi hissettirebilir.
İşte benim hayatımda da UZAĞA GİDEN KADIN'ın yeri böyledir. Birden bire bir blog kurma fikri ile yanıp tutuşurken ve blog hakkında hiçbirşey bilmediğim (halada tam çözmüş değilim, müzik eklemek için günlerdin uğraşıyorum) dönemde acemi yazılar yazmaya başladım. Demek ki tabiatın kanunu beğenilmek, yazıyordum ama beni kimse takip etmiyor, beğenmiyor diye de çaktırmadan kendi kendime üzülüyordum. Ta ki birgün izle bölümünde mavi rekli bir kadın görene kadar. Bu Uzağa Giden Kadından başkası değildi! Mavi rengin dinginliği ve kendisinin o güzel yazıları ile orda duruyordu .Allahım böyle bir mutluluk ve böyle bir sevindirik halimi hiç hatırlamıyorum. Tıpkı o küçük çocuklar gibi ikide bir blogumu tıklayıp ordamı diye bakıyordum. Hatta eşime bile telefon açıp, "beni artık takip eden birisi var " diye bağırdığımı bile hatırlıyorum. Daha sonra içimi şöyle bir ürperti kapladı. Acaba ben blogunu izliyorum ve yorumlar yapıyorum diye mi teşekkür amaçlı izliyor diye kendi kendime söylenmeye başladım. Kendi kendime bunları düşünürken , benden ne çıkarı olabilir ki tanımıyor bile diyerek kendimi teselli ettiğimi de hatırlıyorum. Beni izleyen ve mutluluğu bana yaşatan arkadaşlara teşekkür ederim.
Ama Uzağa Giden Kadın beni çok mutlu etmiştin, bunu söylemek isterim . İyi ki varsın, teşekkürler..